Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/14956 E. 2024/24061 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/14956
Karar No
2024/24061
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Eksik inceleme yapıldığına, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 6. 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim yapılması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine, incelemenin eksiksiz yapıldığına ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2018/364 Esas, 2018/529 Karar sayılı ilamına ilişkin suç tarihinin 08.03.2018 olduğu ve bu ilamdaki tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/592 Esas, 2018/70 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 14.06.2018 olduğu dikkate alındığında, bu ilam yönünden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşulları oluşmadığı ve adli sicil sabıka kaydına göre sanığın başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas sabıkasının da bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın adli sicil sabıka kaydında yer alan en ağır mahkûmiyetinin Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2013 tarihli ve 2013/42 Esas, 2013/144 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkartılması ve yerine "12- Sanığın adli sicil ve sabıka kaydında yer alan Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2013 tarihli ve 2013/42 Esas, 2013/144 Karar sayılı ilamı ile verilen 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin 13.11.2013 tarihinde kesinleştiği, infazının bitmediği ve yargılamaya konu bu suçun işlenildiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-a ve 58/6. maddeleri gereğince sanığın cezasının MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE ve 5237 sayılı TCK'nın 58/8. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/14956, K. 2024/24061, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-14956-e-2024-24061-k-9d22e9061ff8