Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/3848 E. 2023/11417 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.06.2011 tarihli ve 2011/946 Esas, 2011/1231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 05.10.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir. C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 7 . Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/1122 Esas, 2014/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 30.01.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. D. Sanığın denetim süresi içinde 23.07.2014 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.04.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/88 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.04.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 2016/296 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE) Mahkemece, olay günü polis memurlarınca sanığın araçtan yere attığı maddede yapılan incelemede neticesinde uyuşturucu madde olduğu, üzerine atılı suçu işlediği kabul edilip, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirlerine mazeretsiz uymaması nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiş ve verilen bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş olup, bu karar 30.01.2014 tarihinde kesinleştikten sonra, sanık Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/8 Esas ve 2015/88 Karar sayılı dosyasındaki suçu 5 yıllık denetim süresi içerisinde 23.07.2014 tarihinde işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında, Bakırköy 7 . Sulh Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/1122 Esas, 2014/9 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 30.01.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesinin ardından, sanığın denetim süresi içinde 23.07.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle bildirimde bulunulmuş ise de; sanığın 23.07.2014 tarihinde işlediği iddia olunan ihbara konu suç ile ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.04.2015 tarihli ve 2015/8 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına aykırı şekilde, kesinleşmiş bir mahkumiyet niteliğinde olmayan bu karara dayanılarak şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında, hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Bakırköy 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 2016/296 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.