Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/3323 E. 2024/418 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/3323
Karar No
2024/418
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/455E., 2016/71 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C. Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/455 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve çalıştığı için denetimli serbestlik tedbirine uyamadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde sanığın üzerinde uyuşturucu maddenin kolluk tarafından ele geçirildiği, yapılan analiz sonucunda düzenlenen ön ekspertiz raporundan ele geçen maddenin uyuşturucu olduğunun anlaşıldığı, yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçun bu haliyle dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ancak dosyada mevcut Tarsus Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 19.06.2015 tarih ve 2015/246 DS sayılı yazıları ve eklerinden de anlaşılacağı üzere sanığın Denetimli Serbestlik Hizmetleri yönetmeliğine aykırı davrandığı ve denetimini ihlal ettiği ve bu şekilde dava açılmasının ertelenmesi kararının Cumhuriyet Başsavcılığımızca kaldırıldığı, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/455 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/3323, K. 2024/418, T. 15.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-3323-e-2024-418-k-956a7d06deb1