Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/19361 E. 2024/24677 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/19361
- Karar No
- 2024/24677
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, 3.Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/1. maddesinin uygulanmayacağına, 4. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, 5. Postada el koyma işleminin hukuka aykırı olduğuna, 6. Eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uygulanmadan hüküm kurulmuş ise de; aynı Kanun'un 61/5. maddesine göre; TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına ilişkin hüküm fıkrasından sonra sonuç cezanın TCK'nın 61/7. maddesine göre 30 yıla düşürülmesi gerektiği tespit edilmiş, bu husus sonuca etkili olmadığından eleştiri konusu yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı; sanığın temyiz aşamasında dosya arasına sunduğu sağlık raporlarında anti sosyal kişilik bozukluklarından bahsedilmekle birlikte, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının varlığına ilişkin ifadenin yer almaması, mahkemenin bu hususta harici gözleminin olmaması ve sanığın güncel adli sicil kaydında rapor tarihlerinden sonra birçok kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün bulunması karşısında bu hususta araştırma yapılmasına gerek olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.