Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/18353 E. 2026/4521 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2021/18353
Karar No
2026/4521
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/90 E., 2018/422 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre; Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2016/3097 D. İş sayılı 14.12.2016 tarihli kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesi gereğine gizli soruşturmacı görevlendirildiği, aynı kararda 139/4. maddesi gereğince görüntü ve ses kaydının alınmasına da karar verildiği, gizli soruşturmacıların olay günü olay yerinde bulunan alıcı bir kaç kişi ile karşılaştıkları ve bu kişilerin işaret ve yol göstermeleriyle uyuşturucu satılan binaya girdikleri ve eşkali görüntülenen sanıktan 20 TL karşılığında bir paket sentetik ... maddesi aldıkları, gizli soruşturmacıların olay yerinden ayrılmaları sonrasında, olayı kolluk görevlilerine bildirmeleri üzerine sanığın evde yakalandığı, yapılan aramada evde şeffaf poşet içinde bir paket sentetik ... maddesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesince gizli soruşturmacı görevlendirilmesine karar verilmiş ise de, CMK'nın 140. maddesi gereğince teknik araçla izlenmesine dair verilmiş bir karar bulunmadığı halde, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak teknik araçla izleme ve kayıt altına alma işlemi yapılarak delil elde edilmiş ve Yerel Mahkemece de suçun sübutunu gizli soruşturmacılarca yapılan faaliyet sonucu düzenlenen rapor ve teknik araçla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesi uyarınca hukuka uygun şekilde elde edilen her türlü delil ile suçun ispatı gerektiği, hukuka uygun olmayan teknik araçla izleme sonucu elde edilen delillere dayanılarak sübuta gidilmesinin ise mümkün olmadığı, sanığın da atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçlamasını kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kamu görevlilerinin, suç konusu esrarı satın aldıkları şahsın sanık olup olmadığına, olayın ne şekilde gerçekleştiğine dair somut olaya ilişkin tanık olarak dinlenmeleri, sanık ve müdafiine, tanıklara soru sorma olanağının tanınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde bu hususlar gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2021/18353, K. 2026/4521, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2021-18353-e-2026-4521-k-6c027db8249f