Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/21804 E. 2023/8008 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/435 E., 2015/616 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06.01.2015 tarihli ve 2014/1451 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Karapınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 18.09.2015 tarihli ve 2015/352 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/435 Esas, 2015/616 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; 24.09.2014 tarihli suça konu olayda uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş biçimi ve olayın oluş şekline göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin ticari amaçlı uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmanın sürdürülerek hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/435 Esas, 2015/616 Karar sayılı kararının, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliği ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.