Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/19339 E. 2025/3864 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2020/19339
Karar No
2025/3864
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/65 E., 2016/36 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : a. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması (sanık ... hakkında) b. Mahkûmiyet (sanıklar ..., ... ve ... hakkında) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: A. Sanık ... hakkında verilen hükmün incelemesinde; Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı maddenin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ... hakkında verilen hükmün incelemesinde; Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafi tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının "on yıl" olarak değiştirildiği, bu itibarla sanığın 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca zorunlu müdafi tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak hükmün BOZULMASINA, C. Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelemesinde; Sanık ...'ın 06.11.2011 ve 03.02.2011 tarihli eylemleri ve sanık ...'in evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddeler yönünden zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. 1. Atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafi tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının "on yıl" olarak değiştirildiği, bu itibarla sanık ...'a 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca zorunlu müdafi tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması, 2. Hükümlere esas alınan iletişim tespit çözüm tutanakları (tapeler) ve olaylarda ele geçirilen maddelere ilişkin ekspertiz raporlarının aslı veya onaylı örneklerinin fiziki dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin temini ile dosya içerisine alınması, duruşmada sanıklara okunarak diyeceklerinin sorulması, sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 217/1. maddesine aykırı olacak şekilde eksik inceleme ile hükümler kurulması, Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye aykırı olarak hükümlerin BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2020/19339, K. 2025/3864, T. 07.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2020-19339-e-2025-3864-k-437ea335fb20