Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2012/25280 E. 2014/11154 K.

Mahkeme : ANKARA 3. Sulh Ceza Mahkemesi Karar Tarihi- Numarası : a) Asıl karar: 12/10/2010 – 2010/1198 esas ve 2010/1533 karar Ek karar : 07/09/2011 – 2010/1198 esas ve 2010/1533 karar sayılı aynen infaz kararı Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Karar : Mahkûmiyet kararının aynen infazı Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 12/10/2010 tarihinde 2010/1198 esas ve 2010/1533 karar sayı ile hükümlü hakkında TCK'nın 191/1, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hükümlünün Ankara Denetimli Serbestlik ve Yardım Şube Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde Denetimli Serbestlik ve Yardım Şube Müdürlüğüne başvurmaması üzerine ilam kapatılarak mahkemesine bilgi verildiği, Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 07/09/2011 tarihinde 2010/1198 esas ve 2010/1533 karar sayılı ek karar ile 10 ay hapis cezasının '' infazına'' karar verildiği, hükümlünün bu karara 06/10/2011 tarihinde itirazda bulunduğu, itiraz merci olan Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 31/10/2011 tarihinde 2011/373 değişik iş sayılı karar ile hükümlünün itirazının esastan reddedildiği, hükümlünün 05/01/2011 tarihinde bu karara karşı temyiz yasa yoluna başvurmuş olduğu anlaşılmıştır. Kesinleşen hükmün infazı aşamasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığı gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca hükümlü hakkında verilen “hükmolunan cezanın infazına” ilişkin 23.02.2011 tarihli kararın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98. maddesi kapsamında olduğu ve aynı Kanun’un 101. maddesinin 3. fıkrası gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup, itiraz üzerine merci tarafından verilen 31/10/2011 tarihli karar da CMK'nın 271. maddesinin 4. fıkrası gereğince kesin nitelikte olduğundan, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17./10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.