Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/2103 E. 2026/3873 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2103
Karar No
2026/3873
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/387 E., 2026/12 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2024/685 Esas, 2024/544 Karar sayılı kararının sanık müdafileri ve katılan vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.10.2025 tarihli ve 2024/4221 Esas, 2025/7077 Karar sayılı kararı ile, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35/2. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini yerine eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir

2. Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2026 tarihli ve 2025/387 Esas, 2026/12 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 53... . maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle;eylemin tasarlayarak ve kan gütme saikiyle gerçekleştirildiğinden bahisle suç vasfına, eksik ceza tayinine, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;haksız tahrikin varlığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik incelemeye, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, teşdid uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, gerekçesizliğe ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, katılanın yaralanmasının niteliği dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, tasarlama ve kan gütme saikiyle öldürmenin koşullarının oluşmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık hakkında hükmedilen sonuç cezaya göre lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2026 tarihli ve 2025/387 Esas, 2026/12 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2026/2103, K. 2026/3873, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2026-2103-e-2026-3873-k-c5ecb56fedd5