Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/892 E. 2026/3446 K. – Neticesi Sebebiyle

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2130 E., 2024/3359 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanığın babasının temyiz istemi yönünden: 16.02.2026 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunan sanığın babasının, hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden: Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.09.2018 tarihli ve 2018/657 Esas, 2018/2272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının

kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-b, 29/1, 62... . maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/2853 Esas, 2021/10566 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2021/2130 Esas, 2024/3359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/2-b, 62... . maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma bulunduğuna, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin ihlal edildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, suç vasfında hata olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın yaralama kastının bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın ceza ehliyetinin olmadığına, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezanın hatalı hesaplandığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin ihlal edilmediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı, sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiği saptanan eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanığın eylem tarihinde ceza ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR 1. Sanığın babasının temyiz istemi yönünden Hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılan sanığın babasının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2024 tarihli ve 2021/2130 Esas, 2024/3359 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2026 tarihinde karar verildi.