Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/434 E. 2025/7414 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/3297 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ve 2019/115 Esas, 2019/613 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis ve resmi belgede sahtecilik suçundan İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarihli ve 2018/542 Esas, 2018/847 Karar sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezası olmak üzere fiili içtimalı toplam 3 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, Bakırköy 2. İnfaz Hâkimliğinin 02.10.2020 tarihli ve 2020/1109 Esas, 2020/732 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesini takiben, Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/6724 Esas, 2022/6754 Karar sayılı kararı ile 26.07.2022 tarihi itibariyle şartla tahliyesine karar verilmesini müteakip, denetim süresi içerisinde 19.08.2022 tarihinde kasıtlı olarak suç işlemesi sebebiyle, Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/6724 Esas, 2022/6754 Karar sayılı koşullu salıverme kararının kaldırılmasına, ikinci suçun işlendiği 19.08.2022 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 24.05.2024 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hâkimliğinin 11.06.2024 tarihli ve 2024/5132 Esas, 2024/5094 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.08.2024 tarihli ve 2024/3297 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-34-33365-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve 2025/9690 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 tarihli ve 2025/9690 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hükümlünün hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 28.09.2020 tarihinde alındığı ve Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 01.10.2020 tarihli ve 2020/7-41594 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 24.05.2024, koşullu salıverilme tarihinin ise 26.07.2022 olarak belirlendiği, Bakırköy İnfaz Hâkimliğinin 02.10.2020 tarihli ve 2020/1109 Esas, 2020/732 Karar sayılı kararı ile hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmek üzere tahliye edilmesini müteakip, Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/6724 Esas, 2022/6754 Karar sayılı kararı ile 26.07.2022 tarihi itibariyle şartla tahliyesine karar verilmesini takiben, İstanbul Anadolu 2. İnfaz Hâkimliğinin 11.06.2024 tarihli ve 2024/5132 Esas, 2024/5094 Karar sayılı kararı ile hükümlünün denetim süresi içerisinde 19.08.2022 tarihinde işlemiş olduğu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçu nedeniyle hakkında verilen koşullu salıverilme kararının geri alınmasına, mahkûm olduğu 1 yıl hapis cezanın iki katı olan sürenin aleyhe olması sebebiyle ikinci suçun işlendiği 19.08.2022 tarihinden başlamak üzere bihakkın tahliye tarihi olan 24.05.2024 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-5. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesini müteakip, 26.07.2022 tarihi itibariyle şartla tahliye edilmesine dair Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 15.08.2022 tarihli kararının hükümlünün gıyabında verildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, şartla tahliye kararının evvelce denetimli serbestlik tedbiri uygulanan hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunmasına rağmen hiçbir surette tebliğ edilmediği anlaşılmakla, şartla salıverilme kararının geri alınmasına gerekçe gösterilen ikinci suçun işlendiği tarih itibarıyla ortada sanık hakkında verilmiş kesinleşmiş bir şartla salıverme kararının bulunmadığı anlaşıldığından, denetim süresi içerisinde işlenen suç sebebiyle denetimli serbestlik kararının kaldırılarak kalan cezasının açık ceza infaz kurumunda infazına devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen hükmün infazına başlanması ile birlikte Cumhuriyet savcılığınca düzenlenen ve hükümlüye tebliğ edilen 01.10.2020 tarihli ve 2020/7-41594 sayılı müddetnamede şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihlerinin açıkça gösterilmesi, hükümlü hakkında İnfaz Hakimliğince verilen 02.10.2020 tarihli kararda açıkça “hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihi

olan 26.07.2022 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına” karar verilmesi, hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbiri uygulamasına müddetnamede ve İnfaz hakimliğinin kararında gösterilen koşullu salıverilme tarihinde son verilmesi ve Cumhuriyet savcılığının talebi ile İnfaz Hakimliğinin 15.08.2022 tarihli ve 2022/6724 Esas, 2022/6754 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 26.07.2022 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verilmesi karşısında, hükümlünün hakkında verilen şartla tahliye kararından haberdar olmadığının ileri sürülemeyeceği dikkate alındığında, şartla tahliye kararının hükümlüye tebliğ edilmediğinden bahisle hükümlü hakkında verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına ve aynen infaza karar verilemeyeceğine, "denetim süresi içerisinde suç işleyen hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak kalan cezasının Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz edilmesi gerektiğine" ilişen ve haklı sebebe dayanmayan kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oybirliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.10.2025 tarihinde karar verildi.