Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3221 E. 2025/8157 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/3716 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulüne TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nın, 08.06.2016 tarihinde kurumda korku, kaygı veya panik yaratabilecek biçimde söz söylemek veya davranışta bulunmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-d ve 48/2. maddeleri uyarınca 5 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.06.2016 tarihli ve 2016/406 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 09.03.2017 tarihli ve 2016/4588 Esas, 2017/1380 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2017 tarihli ve 2017/614 değişik iş sayılı kararını; yine adı geçen hükümlünün, aynı ceza infaz kurumunda 10.06.2016 tarihinde kurumda korku, kaygı veya panik yaratabilecek biçimde söz söylemek veya davranışta bulunmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Kanun’un 43/2-d ve 48/2. maddeleri uyarınca 5 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 1 Nolu F tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 27.06.2016 tarihli ve 2016/458 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine dair İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 27.02.2017 tarihli ve 2016/4772 Esas, 2017/1141 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2017 tarihli ve 2017/590 değişik iş sayılı kararını müteakip, Hükümlünün, yukarıda belirtilen 2 adet disiplin kurulu kararındaki hücre hapsi cezaları yerine ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası verilmesi yönündeki talebinin reddine dair İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.06.2020 tarihli ve 2020/3350 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/2077 Esas, 2020/2188 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/1892 değişik iş sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.06.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/11206 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-d maddesi uyarınca bir aydan üç aya kadar süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan Kanun'un 48/2. maddesi uyarınca bir üst ceza olan hücre hapsi cezalarına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozulmasını takiben, İzmir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve gözlem Kurulu Başkanlığının 10.06.2020 tarihli ve 2020/3350 sayılı kararının kaldırılması ile Yargıtay bozma ilamı uyarınca disiplin cezalarının kaldırılmasına ilişkin değerlendirmenin yapılması için kararın İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair İzmir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve gözlem Kurulu Başkanlığının 01.03.2022 tarihli ve 2022/2818 sayılı kararını takiben; kararın uygulanmasına yönelik talebin, hükümlü hakkında verilen disiplin cezalarının infaz hakimliği ve mercii kararları ile kesinleştiği, kesinleşen kararlar hakkında kurum idaresince değişiklik yapılamayacağından bahisle reddine dair İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 07.04.2022 tarihli ve 2022/104 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kurum kararının kaldırılmasına ve hükümlü hakkındaki disiplin cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/2-d maddesi uyarınca bir aydan üç aya kadar süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası olarak değiştirilmesi için kararın İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine ilişkin İzmir 3. İnfaz Hakimliğinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/16933 sayılı kararına yönelik infaz savcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2023 tarihli ve 2022/3716 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2024 tarihli ve 94660652-105-35-5403-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve 2024/25107 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve 2024/25107 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.06.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/11206 Karar sayılı kararı ile her ne kadar hükümlünün İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu tarafından verilen 2 adet disiplin kurulu kararındaki hücre hapsi cezaları yerine ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası verilmesi yönündeki talebinin reddine dair İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı

Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.06.2020 tarihli ve 2020/3350 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/2077 Esas, 2020/2188 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/1892 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay ilam içeriğinde, hükümlü ...'nın ayrı ayrı 5 gün hücre hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.06.2016 tarihli ve 2016/406 sayılı ve 27.06.2016 tarihli ve 2016/458 sayılı kararlarının hatalı olduğundan ve hükümlü hakkında 5275 sayılı Kanun’un 43/2-d maddesi uyarınca bir aydan üç aya kadar süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılabileceği gerekçesine yer verildiği gözetilerek, bu aşamadan sonra yapılacak işlemlerin idari işlem mahiyetinde olduğu, Yargıtay ilamının idarece uygulanması gerektiği anlaşılmakla, hükümlü hakkındaki disiplin cezasının 5275 sayılı Kanun’un 43/2-d maddesi uyarınca bir aydan üç aya kadar süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası olarak değiştirilmesi için kararın İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair İzmir 3. İnfaz Hakimliğinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/16933 sayılı kararına yönelik itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulü ile anılan kararın merciince kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Kesinleşen infaz hakimliği ya da itiraz mercii kararının talep üzerine yada re'sen yapılan inceleme sonucu idare tarafından kaldırılması mümkün olmadığı gibi kesinleşen kararı veren İnfaz hakimliği yada itiraz mercii tarafından da doğrudan kaldırılmasının mümkün olmadığı ancak olağanüstü kanun yolları işletilmek suretiyle kaldırılmasının mümkün olduğu, idarenin kesinleşen kararının hukuka aykırı olduğu, infazının kesinleşen başka bir karar nedeniyle yapılmasının imkansız hale geldiği yada ortada birbiri ile çelişen kararlar olduğu takdirde infazın durdurulması yönünde karar alıp, mevcut tereddüt yada çelişkinin giderilmesi, olağanüstü kanun yollarının işletilmesi amacıyla Cumhuriyet savcılığına müracaat etmesi, İnfaz hakimliği yada itiraz merciinin de mevcut kesinleşen karardaki hukuki hatayı gösterip, kesinleşen kararın infazının durdurulmasına karar verip, kesinleşen kararın kaldırılması ve hukuki hatanın giderilmesi için olağanüstü kanun yollarını işletmesi gerekmektedir.

3. Somut olayda, hükümlünün 08.06.20 16... .06.2016 tarihli eylemleri ile ilgili olarak yapılan disiplin soruşturması sonucunda İzmir 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 17.06.2016 tarihli ve 2016/406 sayılı ve 27.06.2016 tarihli ve 2016/458 sayılı kararları ile hükümlünün kaldırılmamış disiplin cezasının bulunduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Kanun'un 48/2. maddesi uyarınca bir üst disiplin cezası olarak hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak hükümlü hakkında bir üst disiplin cezası verilmesine esas alınan 14.04.2016 tarihli ve 2016/266 karar sayılı disiplin cezasına yönelik yapılan şikayetin 03.06.2016 tarihinde İnfaz hakimliğince reddine karar verildiği, bu red kararına karşı yapılan itirazın da itiraz merciince 16.06.2016 tarihli ve 2016/1169 değişik iş sayılı karar ile reddine karar verilerek disiplin cezasının 16.06.2016 tarihinde kesinleştiği, henüz bu disiplin cezası kesinleşmeden önce 08.06.20 16... .06.2016 tarihlerinde işlediği eylemleri nedeniyle 16.06.2016 tarihinde kesinleşen disiplin cezasının bir üst disiplin cezası verilmesinde esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, hükümlünün eylemlerinin gerektirdiği 5275 sayılı Kanun’un 43/2-d maddesi uyarınca bir aydan üç aya kadar süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılabileceği dikkate alınmaksızın verilen, şikayet ve itiraz yolundan geçerek kesinleşen disiplin cezalarının hukuka aykırı olduğunun, hükümlünün hücreye koyma disiplin cezası yerine ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası verilmesi gerektiğine ilişkin daha sonra yaptığı talebi ile ilgili İdare ve Gözlem Kurulu tarafından verilen 10.06.2020 tarihli ve 2020/3350 karar sayılı kararı ile ilgili verilen ve kesinleşen itiraz merciinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/1892 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozmaya konu edilmesi nedeniyle, bu kararla ilgili olarak verilen Dairemizin 25.06.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/11206 Karar sayılı ilamında açıklanıp, gösterilmesi karşısında, Ceza İnfaz Kurumu İdaresinin kesinleşen disiplin cezalarında tespit edilen ve gösterilen hukuka aykırılığın giderilmesi, olağanüstü kanun yollarının işletilmesi amacıyla Cumhuriyet savcılığına müracaat etmesi gerekirken, bu yolda işlem yapmayıp, hükümlünün talebinin reddine dair verdiği karara karşı yapılan şikayet üzerine İnfaz hakimliğinin hatayı gösterip, kesinleşen kararın infazının durdurulmasına karar verdikten sonra, hukuka aykırı olduğu tespit edilen kesinleşen kararların kaldırılması ve hukuka aykırılığın giderilmesi için olağanüstü kanun yollarının işletilmesi için ihbarda bulunması gerekirken yazılı şekilde verdiği karara karşı yapılan itirazın "hükümlüye bir üst caza verilmesine esas teşkil eden 20.08.2015 tarih ve 2015/507 sayılı kararına konu disiplin cezasının yasal kaldırma tarihinin 24.01.2016 tarihi olarak belirlenmesine ilişkin ek karar ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.06.2021 tarih ve 2021/209-11206 sayılı ilamının bulunmadığı, bu nedenle hükümlü hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunmasının ardından verilen kararların yeniden değerlendirilip değerlendirilmeyeceği, hakkında kesinleşen hükümler yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda hükümlünün dilekçesinin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği, daha önce kesinleşmiş olan kararların başka bir yol ile ya da re'sen ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı, bu durumun İnfaz hakimliğince gözetilmediği ve hükümlünün talebinin kabulüne karar verildiği" gerekçesiyle kabulüne ve "dosyanın kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda değerlendirmenin yapılabilmesi için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2025 tarihinde karar verildi.