Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3607 E. 2025/2187 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3607
Karar No
2025/2187
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3305 E., 2022/2701 K. SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2020/58 Esas, 2021/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 23 ve 86/1 maddeleri delaletiyle 87/4-1. cümle ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/3305 Esas, 2022/2701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle;suç vasfına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması talebi'ne, ilişkindir.

III. GEREKÇE UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneklerine göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 21.10.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, açılan kamu davasının Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiilerinin istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli ve 2022/3305 Esas, 2022/2701 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkında açılan kamu davasının ölüm nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/3607, K. 2025/2187, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-3607-e-2025-2187-k-19ee622c0989