Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1844 E. 2024/8284 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1844
- Karar No
- 2024/8284
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2565 E., 2022/1336 K. SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/86 Esas, 2021/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/2565 Esas, 2022/1336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, vasfa, meşru savunmaya ve haksız tahrik indiriminin azami oranda yapılması gerektiği’ne ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın kesici - delici aletle gerçekleştirdiği yaralama sonucu maktulün hayatını kaybettiği olayda uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin ikinci cümlesi yerine yazılı şekilde gösterilmesi mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/2565 Esas, 2022/1336 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.