Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10660 E. 2023/5565 K. – Kasten Yaralama

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2413 E., 2020/2676 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2019 Tarihli ve 2018/1877 Esas, 2019/1086 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2020 Tarihli ve 2019/2413 Esas, 2020/2676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri eksik incelemeye, şikayetten vazgeçme nedeniyle hakkında ceza verilmemesi gerektiğine, hakkında hükmolunan cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay tarihinde sanığın kendisinden televizyonun sesini azaltmasını isteyen annesi olan mağdura sinirlenerek beden yoluyla darp ederek yaraladığı kabul edilmiştir. 2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek evrak içerisine eklenmiştir. Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporları dosya kapsamında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak sanığın eylemi neticesinde mağdurun basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralamasına rağmen temel cezanın hatalı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası üzerinden belirlenmesi nedeniyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanları ile uyumlu adli muayene raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosyada eksik inceleme bulunmadığı, sanığın üzerine atılı üst soya karşı kasten yaralama eyleminin şikayete tabi olmadığı, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının miktar itibariyle adli para cezasına çevrilmesinin Kanun'en mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2020 Tarihli ve 2019/2413 Esas, 2020/2676 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.