Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/5790 E. 2019/900 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama HÜKÜM :Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2017 tarih ve 2017/264 esas 2017/259 karar sayılı TCKnin 81, 35, 29, 62,53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis hak yoksunluğu ve TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/1/d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve hak yoksunluğu (iki kez) ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebine istinaden ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak TCK.nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 8 yıl 1ay 15 gün (iki kez) ve 7 yıl 6 ay hapis cezasına. TÜRK MİLLETİ ADINA 5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle; Sanık ... hakkında mağdurlar ...‘ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafiisi tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yaptığı inceleme sonucu verdiği 08.02.2018 gün ve 2017/2227 Esas, 2018/250 sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiisinin olayda meşru müdafa sınırları içerisinde hareket edildiğinden beraat kararı verilmesi ya da TCK 27. maddenin uygulanması gerektiğine ve vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 19/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.