Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2018/5544 E. 2019/3606 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2018/5544
Karar No
2019/3606
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in müşteki ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücreti ödenmemesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 36. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin taksirle olduğuna, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1)Sanık hakkında kurulan temel hapis cezasından teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uyarınca indirim yapılırken müştekide meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, daha vahim hallerin varlığı da dikkate alınarak üst sınıra yakın seviyeden ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden en üst sınırdan ceza verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2) Sanığın müştekiye yönelik öldürmeye teşebbüs suçunu müşteki tarafından dolandırılması üzerine aralarında çıkan alacak verecek ihtilafı nedeniyle işlediği yönündeki savunmasının soruşturma aşamasında beyanları alınan tanık anlatımlarıyla doğrulanması ve bu yöndeki savunmanın aksine delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/5544, K. 2019/3606, T. 04.07.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2018-5544-e-2019-3606-k-276ddcf0323a