Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/3502 E. 2017/554 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : TCK.nun 36, 86/1-3-a-e, 87/1-d-e-, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın, suç tarihinde eşi olan ve 28 haftalık hamile olan mağdur ...'yi batın bölgesinden, ince bağırsak ve rahim yatağında yaralanmalara neden olacak şekilde toplam iki bıçak darbesiyle yaraladığı, yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçiren mağdurun sezeryan ile doğumunun yaptırıldığı ancak bebeğin üç gün yaşadıktan sonra öldüğü olayda; A) Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu ve kullanılan silahın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek üst sınırdan ceza tayini yerine yazılı şekilde 2 yıl hapis cezasına hükmolunması, B) Adana Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 31.01.2012 tarihli raporu ile "28 haftalık gebeliğin sonlandırılması ve bebeğin hayatını kaybetmesi durumunun vaktinden önce gebeliğin sonlandırılması anlamına geldiği" hususunun bildirilmesi karşısında, sanık hakkında; mağdura yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nun 86/3-a-e maddesi ile yapılan uygulamadan sonra aynı Kanunun daha ağır ceza içeren 87/2-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 87/1-d-e maddesi ile uygulama yapılması, Suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, eşi olan mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.