Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/3260 E. 2017/4491 K. – Kasten Öldürmeye

Konu: Kasten Öldürmeye Teşebbüs

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2016/3260
Karar No
2017/4491
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürmeye Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, katılan ... ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile katılanın birbirlerinin amcasının oğlu oldukları, kendilerine miras kalan evin kapısına katılan tarafından zincir vurulması ve bu nedenle sanığın eve girememesinden ötürü taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılanın sanığa yumruk vurarak BTM ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarına orta (2) derece etkileyecek kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı, sanığın ise katılanı 6 bıçak darbesiyle yaşamsal tehlikeye neden olacak, duyu veya organlarından birinin (dalak) yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda, 1- TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyuta göre makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, asgari oranda indirim tatbiki suretiyle fazla ceza tayini, 2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/3260, K. 2017/4491, T. 29.11.2017, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2016-3260-e-2017-4491-k-07a2d63b8ad0