Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2016/1709 E. 2018/152 K. – Kasten Öldürme

Konu: Kasten Öldürme, Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2016/1709
Karar No
2018/152
Karar Tarihi
Konu
Kasten Öldürme, Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama HÜKÜM : TCK.nun 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası, CMK.nun 231/5-11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, TCK.nun 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’in, maktul ...’yi kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasren yapılan incelemede, Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’yi kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/01/2018 gününde oybirliği ile karar verildi. 23/01/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 25/01/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/1709, K. 2018/152, T. 23.01.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2016-1709-e-2018-152-k-760eba617573