Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/174 E. 2013/2066 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/174
- Karar No
- 2013/2066
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, kasten öldürme suçuna iştirak, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme. HÜKÜM : 1- Sanık ... ... için; TCK.nun 81/1, 62, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası. 2- Sanık ... (... oğlu 1955 doğumlu) için; kasten öldürmeye yardım ve mala zarar verme suçlarından beraatine. 3- Sanıklar ..., ..., ... ve (... oğlu, 1980 doğumlu) ... için; kasten öldürme, kasten öldürmeye iştirak, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından beraatlerine. TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... (... oğlu 1955 doğumlu) hakkında kasten öldürme ve mala zarar verme, sanıklar ... (... oğlu, 1980 doğumlu), ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik bulunduğuna, katılanlar ... ve ... vekilinin sanık ... yönünden suç vasfına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, tüm sanıklar yönünden atılı suçların sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi alt soyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi olan hüküm ile diğer hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.