Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/1443 E. 2013/4690 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım HÜKÜM :1-Sanık ...: Maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım etme suçundan CMK 223/2-e madde fıkrası bendi uyarınca sanığın beraatine. 2-Sanık ...: Maktul ...'ya yönelik; TCK 81/1, 29, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. TÜRK MİLLETİ ADINA Temyiz edenlerin sıfatına ve temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçuna yardım suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede; suç niteliğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'un suçunun sübuta erdiğine vesaireye, katılan ... vekilinin ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık ... hakkında belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; sanık ... hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine 27/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi. 27/06/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 04/07/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.