Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2012/5218 E. 2013/4616 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 7/2 madde fıkrası uyarınca 81/1, 35/2, 29, 62/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık ...'un "mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır. 2- Dosya kapsamına göre, sanık ...'un, hakkında verilen hüküm kesinleşen ....'in kullandığı araçla, aracın içinde yine hakkında verilen hüküm kesinleşen ... ile birlikte, aralarında çekişme bulunan mağdur ...'ın kullandığı aracın önünü keserek en az altı el ateş ettiği, açılan ateş sonucu mağdurun sol bacağından almış olduğu isabet sonucu basit şekilde yaralandığı olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve özellikle tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sanığa 12 yıl hapis cezası verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, Cengiz hakkında mahkemece teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, verilen 9 yıl 6 ay hapis cezası gerekçe gösterilmek suretiyle, faillerin cezalarındaki orantısızlık nedeni ile bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un "mağdur...'ı öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nun 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, Hüküm fıkrasının mahsus bölümünden TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılarak, yerine "sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.