Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/4887 E. 2010/8282 K. – Eşi Öldürmek

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/170601 MAHKEMESİ :ÇORUM Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 12/03/2009 - 234/54 SUÇ :Eşi öldürmek

Eşi S.. S..'yu öldürmekten sanık C.. S..'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/03/2009 gün ve 234/54 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşini öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin fazla ceza verildiğine, tahrikin ağır olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayılı kararı uyarınca, Haziren 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi, 765 sayılı TCK.nun uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarı ile 5237 sayılı Yasanın uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarının aynı olması halinde de, 5237 sayılı Yasanın 53 maddesinin, 765 sayılı Yasanın 31 ve 33 maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/05/2006 gün ve 5/147-149 sayılı kararı uyarınca da suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK ile yapılan uygulamada tekerrür hükümlerinin uygulanması imkanı da bulunmadığından, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d,29 ve 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, 22/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.