Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2010/3666 E. 2012/8694 K. – Kasten Öldürmeye

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 1- Müşteki ...'yu kasten öldürmeye teşebüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası, 2- Müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, TÜRK MİLLETİ ADINA 1- Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık ...'un "mağdurlar ... ve ...'i öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hükümler yönünden yapılmıştır. 2-Sanığın bıçakla bel ve sırt bölgelerine iki kez vurduğu mağdur ...'i, hayati tehlike geçirmeyecek şekilde; sol batın bölgesine bir kez vurduğu mağdur ...'yi ise bağırsak yaralanması ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurlar ... ve ...'te meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, her bir "öldürmeye teşebbüs" suçundan ayrı ayrı makul bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "mağdur ...'yi öldürmeye teşebbüs suçundan 12 yıl; "mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs" suçundan ise mağdurda hiç yaralanma olmamış gibi, 9 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayinleri, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, "mağdurlar ... ve ..i öldürmeye teşebbüs" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim ve yaş küçüklüğü indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçların niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.