Danıştay 2025/900 E. 2026/154 K.

T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2025/900 Karar No : 2026/154

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Genel Müdürlüğü VEKİLLERİ : Av. ... Av. ...

İSTEMİN KONUSU : Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 18/06/2025 tarih ve E:2023/944, K:2025/452 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili Başakşehir ilçesi ... Mahallesinde bulunan elli dokuz ayrı parselde kayıtlı olan taşınmazlarına ilişkin olarak 2018 yılı için tahakkuk ettirilen emlak vergisinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde fazladan tahakkuk ettirildiğinden bahisle tahakkuka esas alınan arsa ve arazi metrekare birim değerlerinin anılan kanun maddesine uygun olarak yeniden düzenlenmesi ve ihtirazi kayıtla ödenen birinci taksit tutarının fazlaya ilişkin kısmının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesi ile bu maddenin uygulanmasına yönelik hususları açıklamak amacıyla hazırlanan Emlak Vergisi Kanunu Genel Tebliği (Seri No:72)'nin hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucu tarafından anılan maddeyle takdir komisyonlarınca her dört yılda bir belirlenen arsa metrekare birim değerlerinin fahiş olarak artırılmasına sınırlama getirmek istediği anlaşılmaktadır. Buna göre takdir komisyonları tarafından, 2018 yılına ilişkin emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari ölçüde arsa ve arazi metrekare birim değerlerindeki artışın, 2017 yılı için uygulanan birim değerin %50'sinden fazlasını aşması durumunda, 2018 yılına ilişkin emlak vergisinin hesabında 2017 yılı için uygulanan birim değerin %50 fazlasının esas alınması gerektiği açıktır. Uyuşmazlıkta, davacı tarafından, 2014 yılında taşınmazlara ilişkin emlak vergisi bildirimlerinin verildiği, 2018 yılına kadar bu bildirimler esas alınarak emlak vergisi tahakkuk ettirildiği, 2018 yılına gelindiğinde ise davalı idarece yapı ruhsatlarına göre taşınmazların cephesinin bulunduğu cadde ve sokaklara göre vergi tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda, davacı tarafından 2014 yılında verilen emlak vergisi bildirimlerindeki cadde ve sokakların hatalı olduğu, 2018 yılındaki yüksek artışın bu hatalı bildirimden kaynaklandığı yönünde tespitlere yer verilmişse de, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca bir taşınmaz için 2017 yılında uygulanmış bir arsa metrekare birim değeri bulunması halinde, 2018 yılı ve takip eden yıllar için bu değerde yapılacak artışın, 2017 yılı için uygulanan birim değerin %50'sini aşamayacağı açıktır. Bu durumda, davalı belediyece çeşitli yöntemlerle kanunla oransal olarak ve geçici süreyle getirilen düzenlemenin uygulanmaması suretiyle gerçekleştirilen tahakkukta ve bu tahakkuk esas alınarak ödenen tutarın iade edilmemesi yönünde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle dava konusu işlemi iptal ederek fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dosyada yer alan bilirkişi raporu ile 2017 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin, davacının maliki olduğu taşınmazlarla ilgisi olmayan cadde ve sokaklara ait birim değerler üzerinden hesaplandığı, doğru cadde ve sokaklara ait birim değerler üzerinden yapılan hesaplamada, 2018 yılında tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin, Emlak Vergisi Kanunu'nun geçici 23. maddesinde öngörülen %50 sınırını aşmadığı hususlarının ortaya konulduğu, davacı tarafından belediyeden alınan yapı ruhsatlarında da doğru cadde ve sokak bilgilerinin yer aldığı, ancak davacının ruhsatlandırma aşamasında bu hususa itirazının olmadığı, emlak vergisi tahakkuk ettirildikten sonra söz konusu cadde ve sokaklar yönünden itirazda bulunulmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, 2018 yılına ilişkin emlak vergisi tahakkukunda ve dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Gelinen aşamada temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerektiği, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyulmak suretiyle verilen Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemine konu kararın Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olduğu anlaşıldığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir. Temyize konu karar Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE, 2- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3- Yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmediğinden, yatırılan yürütmenin durdurulması harcının istemi halinde davalıya iadesine, 4- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2026 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.