Danıştay · 7. Daire

Danıştay 7. Daire 2024/3077 E. 2025/1301 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
7. Daire
Esas No
2024/3077
Karar No
2025/1301
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/3077 Karar No : 2025/1301

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Belgesiz akaryakıt alınıp satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2016 yılının Ocak ile Kasım dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; ihbarnamelerin 15/11/2021 tarihinde davacının elektronik tebligat adresine tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren 30 günlük dava açma süresinin son günü olan 15/12/2021 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 15/03/2022 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğundan, işin esasının incelenmesi olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Her ne kadar davacı tarafından 31/12/2016 tarihi itibariyle faaliyetine son verildiği, bu tarihten sonra elektronik ortamda tebliğ yapılamayacağı ve elektronik ortamda tebligat yapıldığı yönünde sms veya e-posta ile bilgilendirme yapılmadığı da dikkate alındığında elektronik ortamda yapılan tebliğin usulsüz olduğu ileri sürülmüş ise de, 456 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde mükellefiyetin iradi veya re'sen terkin edilmesi halinin elektronik tebligat sisteminden çıkılmasına yönelik haller arasında sayılmadığı, mükellefiyetini kendi iradesiyle sona erdiren veya mükellefiyeti re'sen terkin edilen gerçek kişilere mükellefiyetinin sona erdiği tarihten sonra yapılacak tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesi uyarınca elektronik ortamda yapılmasının, elektronik tebligat sistemine başvuru sırasında veya daha sonra bildirilen telefon numarasına ve/veya e-posta adresine bilgilendirme mesajı gönderilmemesinin yapılan elektronik tebligatın süresini ve geçerliliğini etkilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Faaliyetine 31/12/2016 tarihinde son verildiği, PTT tarafından tebligat yapıldığına dair bilgilendirme mesajının gönderilmediği, tebliğin usulsüz olduğu, kayıt dışı mal alışının somut olarak ortaya konulmadığı, incelemenin varsayıma dayandığı, karşıt incelemenin yapılmadığı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Davacı tarafından maktu karar harcı peşin yatırıldığından, maktu karar harcına hükmedilmesine gerek görülmediğine, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 7. Daire, E. 2024/3077, K. 2025/1301, T. 21.03.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-7-daire-2024-3077-e-2025-1301-k-8502acfb88ba