Danıştay · 7. Daire
Danıştay 7. Daire 2024/2866 E. 2025/1781 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 7. Daire
- Esas No
- 2024/2866
- Karar No
- 2025/1781
- Karar Tarihi
T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/2866 Karar No : 2025/1781
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Tekstil Petrol Ürünleri Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılının Haziran dönemine ait özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezası ile 2019 yılının Temmuz - Eylül dönemine ait kurum geçici vergisi , damga vergileri ile 2019 yılının Eylül dönemine ilişkin damga vergileri ile yargı harcı ve gecikme faizlerinin vadesinde ödenmeyerek kesinleştiğinden bahisle tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali talep edilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, davacı adına düzenlenen ödeme emrine konu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine karşı açılan davada verilen ve aynı zamanda yargılama harcına dayanak teşkil eden davanın reddine dair karara yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının Danıştay Yedinci Dairesinin 21/11/2022 tarih ve E:2019/5553 ve K:2022/4575 sayılı kararı ile bozulduğu, vergi dava dairesince, bozma kararı üzerine verilen cezalı tarhiyatın iptali yolundaki kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 20/03/2024 tarih ve E:2023/3054; K:2024/1539 sayılı kararı ile onandığının anlaşıldığı, dolayısıyla ortada kesinleşmiş ve tahsil edilebilir hale gelmiş bir kamu alacağının varlığından söz edilemeyeceğinden, davacı şirket adına düzenlenen ödeme emrinin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri ile yargı harcına ilişkin kısımları hakkında hukuka uygunluk görülmediği; dava konusu ödeme emrinin kurum geçici vergisi ile damga vergilerine ilişkin kısmı yönünden ise, geçici verginin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçtiğinden terkini gerekmekle birlikte, davalı idarenin savunma dilekçesinde, ödeme emrine konu kurum geçici vergisi ile damga vergilerinin mahsuben tahsil edildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, vadesinde ödenmemiş bir vergi borcunun bulunmadığı, ödeme emrinin bu kısımlarının da hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu ödeme emri içeriği borçların 2 no'lu ihbarnameye dayandığı, davacı tarafından 2 no'lu ihbarnameye karşı açılan davalarda ileri sürülen hususların yeniden değerlendirilemeyeceği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.