Danıştay · 7. Daire

Danıştay 7. Daire 2024/1863 E. 2025/1647 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
7. Daire
Esas No
2024/1863
Karar No
2025/1647
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/1863 Karar No : 2025/1647 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) - (E-Tebligat) VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Kimya İmalat Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: 2015 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde davacı hakkında düzenlenen 2019-A-913/105 sayılı vergi inceleme raporu yarınca belgesiz mal alışları bulunduğundan bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 2019 yılının Mayıs dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; .... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasına davalı idarece ibraz edilen bilgi ve belgelere göre, tekerrüre esas olarak alınan cezanın, 2010 yılının Kasım dönemine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası olduğu ancak, kesinleşme tarihine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, Dairelerince bilgi ve belgelerin ara kararıyla istenildiği, idarece sunulan belgelerin tetkikinden, tekerrüre ilişkin vergi ziyaı cezasının, 03/04/2019 tarihinde tebliğ edilerek 03/05/2019 tarihinde kesinleşen 2018 yılının Mayıs döneminden kaynaklandığı sonucuna varıldığı, Mahkemece kararda belirtilen ihbarnameye rastlanılmadığının, dava konusu döneme ilişkin ihbarname sorgusunda ise tekerrüre 2018 yılının Mayıs dönemi için kesilen cezanın esas alındığının belirtildiği; bu nedenle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin olay tarihindeki şekli uyarınca 2019 yılında kesinleşen cezanın takip eden 2020 yılından itibaren uygulanabilecek olması karşısında, tekerrüre ilişkin cezanın davaya konu dönem için uygulanması mümkün olmadığından, tesis edilen işlemin anılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin bu kısmının iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, hükmedilen vekalet ücretinin güncel tarifeye göre yenilenmesi gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Danıştay 7. Daire, E. 2024/1863, K. 2025/1647, T. 17.04.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-7-daire-2024-1863-e-2025-1647-k-1b12f83017a5