Danıştay 7. Daire 2022/2314 E. 2023/3010 K.

T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/2314 Karar No : 2023/3010 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 167. maddesinin birinci fıkrasının 12/a bendi kapsamında vergiden muaf olarak yurtdışından ithal edilen 1996 model özel tertibatlı aracın, engeli olmayan üçüncü kişilere gümrük vergileri ödenmeksizin satışına izin verilmesi istemiyle 28/12/2015 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacının başvurusunun fiili ithalat tarihinden itibaren 10 yıllık süre tamamlanmadan 2015 yılında yapıldığı, gerek fiili ithal tarihindeki ve gerekse başvuru tarihindeki mer'i mevzuat uyarınca, her halükarda aracın fiili ithal tarihinden itibaren 10 yıl geçmedikçe malül veya engelli olmayanlara gümrük vergileri ödenmeksizin satışının veya devrinin yapılmasının mümkün olmadığı kuralının korunduğu, 5 yıllık sürenin ise hiçbir şekilde satış yapılamayacak zaman dilimini gösterdiği anlaşıldığından, vergiden muaf olarak ithal edilen özel tertibatlı engelli aracının, engeli olmayan üçüncü kişilere gümrük vergileri ödenmeksizin satışına izin verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Aracın satışına izin verilmemesine ilişkin dava konusu işlemin hukuka uygun olmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır. Bu durumda, kararların Danıştay tarafından bozulması halinde, vergi mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 02/03/2021 tarih ve E:2016/10085, K:2021/1329 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. 375,10 TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.