Danıştay 6. Daire 2025/4076 E. 2025/3967 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ALTINCI DAİRE Esas No : 2025/4076 Karar No : 2025/3967

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU :Davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ:Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''İstinaf'' başlıklı 45. maddesinin 1. fıkrasında; İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, ancak, konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararların kesin olup, bunlara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı, Ek 1. maddesinde de; bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı, bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk Lirasını aşmayan kısımlarının dikkate alınmayacağı vurgulanmış; 2024 tarihi itibariyle yeniden değerleme oranının tatbikiyle istinaf sınırı 30.000,00-TL olmuştur. Dosyanın incelenmesinden, Hatay ili, Antakya ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan ve davacı müteahhit şirket tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden yapılan inşaatın, anılan parsele ilişkin imar planı değişikliğinin ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla iptal edilmesi sonucu mühürlendiğinden bahisle uğranıldığı ileri sürülen fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL tazminatın inşaatın durdurulduğu tarihten itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davanın tek hakimle karar verilen tarih itibarıyla da 2024 yılı için (30.000-TL) kesin olarak karar verilmesi gerektiği, davaya konu edilen parasal miktarın, güncel istinaf parasal sınırlarının altında kaldığı ve istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlık konusu tutar itibarıyla Mahkemece tek hakimle kesin olarak karar verilmesi gerekirken, anılan Mahkeme kararının istinaf kanun yolu incelemesi neticesinde ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen...tarih ve E..., K:... sayılı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine dair karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında, temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesinin, kanunen temyiz yolu öngörülmeyen davalarda ilgilisine temyiz hakkı vermeyeceği açıktır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1-... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dairesince verilen ... tarih ve E:... K:...1 sayılı kararının TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2- Davacı tarafından yatırılan temyiz harçlarının istemi halinde iadesine, 3- 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de anılan İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2025 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.