Danıştay 10. Daire 2023/6521 E. 2023/8709 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2023/6521 Karar No : 2023/8709 TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ... VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı / ... VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ... DAVALI YANINDA MÜDAHİL : ... VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN_ÖZETİ : ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. SAVUNMANIN_ÖZETİ : Savunma alınmamıştır. DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Dava; davacıların murisi ...'ün 16/09/2019 tarihinde kolon kanseri nedeniyle kaldırıldığı Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinde vefat etmesi olayında idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle murisin eşi ... ve kızı ... için ayrı ayrı 500,00 TL (miktar artırımı ile birlikte ... için 119.572,80 TL, ... için 29.096,40 TL) maddi; her bir davacı için ayrı ayrı 30.00,00 TL olmak üzere 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Dava dosyasının incelenmesinden;... İdare Mahkemesince davanın kabulü yolunda verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kabulüne, İdare Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine temyiz yolu açık olarak karar verildiği, davacılar tarafından Danıştaya hitaben verilen ve 07/12/2023 tarihinde kayda giren dilekçe ile...Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesinin anılan kararının temyizen incelenerek bozulmasının istenildiği anlaşılmaktadır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği; "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde altıncı fıkrada sözü edilen kararın Danıştayın ilgili dairesince kesin olarak verileceği, kurala bağlanmıştır. 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalarda verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup; aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2023 yılı için temyiz sınırı 581.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır. Bu durumda, davacı tarafından, toplamda (maddi tazminata ilişkin kısmın miktar artırımlı haliyle) 298.669,20 TL tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, dava konusu miktarın temyiz sınırının altında kaldığı ve davanın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge İdare Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddi yolunda verilen karar kesin olup, temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacıların temyiz isteminin reddine, Bölge İdare Mahkemesince kesin olan karara karşı temyiz yolunun açık olduğu belirtildiğinden temyiz aşamasında yatırılan 2.337,45 TL harcın ve artan posta ücretinin istemi halinde davacılara iadesine, 21/12/2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi. (X)-KARŞI OY : Davacıların murisi ...'ün 16/09/2019 tarihinde kolon kanseri nedeniyle kaldırıldığı Kartal Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinde vefat etmesi olayında idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle murisin eşi ... ve kızı ... için ayrı ayrı 500,00 TL (miktar artırımı ile birlikte ... için 119.572,80 TL, ...için 29.096,40 TL) maddi; her bir davacı için ayrı ayrı 30.00,00 TL olmak üzere 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada,... İdare Mahkemesince, davanın kabulü yolunda verilen karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu ...Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince kabul edilerek İdare Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesi üzerine, davacılar vekili tarafından verilen 07/12/2023 kayıt tarihli dilekçeyle anılan kararın temyizen incelenerek bozulması talebinde bulunulmuştur. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde, bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, aynı Kanun'un 45. maddesinin 6. fıkrasında ise bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu hüküm altına alınmıştır. Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 18/6/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun’un 20. maddesiyle değiştirilen 46. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “Konusu yüz bin Türk lirasını aşan...” ibaresinin iptaline karar verilmiş, iptal kararı nedeniyle meydana gelecek olan hukuksal boşluğun kamu yararını olumsuz yönde etkileyecek nitelikte olduğu belirtilerek, Anayasanın 153. maddesi ve 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak 9 ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe gireceği tarihi ileriye dönük olarak ertelemiş bulunması, yasama organına iptal kararının gerekçesine uygun olarak yeni bir düzenleme için olanak tanımak ve ortada hukuki bir boşluk yaratmamak amacına yöneliktir. İptal kararının yürürlüğe gireceği tarihin ileriye dönük olarak ertelenmiş olmasının, yargı yerlerinin çözümlemekte oldukları uyuşmazlıklarda Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilen yasa kurallarını uygulaması sonucunu doğurduğundan bahsedilemez. Aksi bir yorum, Anayasa Mahkemesince bir kanun maddesinin Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu bilindiği halde, eldeki davaların Anayasaya aykırılığı saptanmış olan kurallara göre görüşülüp çözümlenmesi anlamına geleceğinden hukukun üstünlüğü ve hukuk devleti ilkelerine aykırı düşecektir. Bu durumda, bakılmakta olan davanın yukarıda bahsedilen Anayasa Mahkemesinin iptal kararı uyarınca temyize tabilik hususu yönünden temyiz parasal sınıra ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle temyizen incelenerek bozulması istenen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle, davacıların temyiz isteminin esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiği oyuyla temyiz isteminin reddi yolundaki Daire kararına katılmıyoruz.