Danıştay 10. Daire 2021/5994 E. 2025/1780 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONUNCU DAİRE Esas No : 2021/5994 Karar No : 2025/1780

TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ... 2- ... VEKİLLERİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Genel Komutanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davacılar tarafından aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacılar tarafından; çocukları ...'ın Tunceli Jandarma Komando Özel Harekat Tabur Komutanlığında ... olarak görev yapmakta iken, 10/05/2018 tarihinde Tunceli ili, ... Köyü, ... mevkiinde bölücü terör örgütü mensuplarınca tuzaklanan el yapımı patlayıcının infilak ettirilmesi sonucu ağır bir şekilde yaralandığından bahisle çocukları ... hakkında Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... tarih ve ... sayılı sağlık raporu ile Jandarma Genel Komutanlığında görev yapamaz kararı verildiği, Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... tarih ve ... sayılı engelli sağlık kurulu raporu ile %80 oranında engelli olduğunun tespit edildiği, sağ bacağının diz altından ampute, sağ gözünün takma olduğu, üreme yeteneğini kaybettiği, ömür boyu psikolojik ve fiziksel desteğe muhtaç hale geldiği ileri sürülerek ayrı ayrı 250.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ : İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, her bir davacı için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacılara ödenmesine, karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacıların istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, her bir davacı için ayrı ayrı 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacılara ödenmesine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, yaşanılan olay nedeniyle hem uzun süren tedavi süreci hem de yakınlarının engelli hale gelmesi dolayısıyla manevi bir çöküntü yaşadıkları olayın meydana geliş şekli ve zararın niteliği dikkate alındığında hükmedilecek tazminat miktarının duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa giderecek düzeyde olması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ... DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME : Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın manevi tazminat istemlerinin kısmen reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davacıların temyiz isteminin REDDİNE, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu manevi tazminat istemlerinin kısmen reddine ilişkin kısmının ONANMASINA, 3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.