Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2017/555 E. 2019/503 K.

TÜRK MİLLETİ ADINA T.C. BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARAR ESAS NO : 2017 KARAR NO : 2019 HAKİM : ... ... KATİP : ... ... DAVACI/ : ... VEKİLİ : Av. ... DAVALI : ... VEKİLİ : Av. ... - DAVA : Alacak (Ticari Nitelikteki Komisyonculuk Sözleşmesinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 21/04/2017 KARAR TARİHİ : 26/03/2019 KARAR YAZIM TARİHİ : 03/05/2019 Mahkememize tevzi edilen Alacak (Ticari Nitelikteki Komisyonculuk Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: İDDİA VE SAVUNMA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı Almanya, Fransa ve İtalya başta olmak üzere pek çok Avrupa ülkesinde ticari faaliyet yürüttüğünü, Türkiye'deki tekstil firmaları ile dünya ölçeğinde bilinen yabancı giyim markaları arasında ticari ilişki kurulmasına yönelik olarak ihracat aracılık hizmetleri sunduğunu, davacı ile davalı arasında 2010,2011,2012 yıllarına ait geçerli olan ihracatta aracılık hizmeti kapsamında komisyon sözleşmesi kurulduğunu, bu hukuki ilişki kapsamında %4 komisyon karşılığında ihracat aracılık hizmeti sunulduğunu, taraflar arasındaki ihracat aracılık hizmetine ilişkin sözleşme ilişkisinin 05/01/2013 tarihine kadar devam ettiğini, davalı firma tarafından da kabul edildiğini, davacı ile davalı şirket yabancı menşeli .... Sergio Tachini, Diesel şirketleri arasında tekstil ürünleri üretimi konusunda ticari ilişki kurduklarını, davalı şirketin bu firmalardan sipariş almasını bu firmalara üretim ve ihracat yapmasını sağladığını, davalı şirket ile davacının ihracata aracılık hizmetini ifa etmesi vasıtasıyla yapmış olduğu ihracat değerleri esas alınmak suretiyle müvekkilin komisyon bedeli ödemekle yükümlü olduğunu, taraflar arasında ihracata aracılık hizmeti ilişkisi kapsamında taşınır veya eşya niteliğindeki giyim/tekstil ürünleri aracılık yapılması sebebiyle 6098 Sayılı Borçlar Kanunun 532. Madde ve devamında düzenlenen satım komisyonculuğu komisyon sözleşmesinin örneği olduğunu, davalı şirketin müvekkili davacı ile olan ticari ilişkisinin 05/01/2013 tarihinde sona erdiği iddiasından bahisle 29/07/2013 tarih ve 11.800,00 Eurol'luk faturayı iade etmesinin hukuka aykırı olduğunu,2011-2012 yıllarında davalı şirketin maddi durumunun kötüleşmesi sebebiyle komisyon ücretine ilişkin ödemelerde eksiklikler ve düzensizlikler meydana geldiğini, ihracata aracılık hizmetinin kapsamında yapılan bir kısım ihracat değeri esas alınarak davalı şirket ile %4 nispetinde komisyon ücretinin tahsili amacıyla 29/07/2013 tarih ve 11.800,00 Eurol'luk fatura kesildiğini, bu fatura 02/08/2013 tarih 17431 yevmiye nolu ihtarname ile iş ilişkisinin 05/01/2013 tarihinde sona erdiğinden bahisle hukuka aykırı olarak iade edildiği ve ödeme yapılmadığını, sözleşme kanununda doğan komisyon alacağı hakkının kabul edilmemesi nedeniyle öncelikle müvekkilinin alacak miktarının tespiti ile fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 29/07/2013 tarihli fatura bedeli olan 11.800 Euro'nun karşılığı olarak 35.319,00.-TL sının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalı firmadan tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı şirkete yükletilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili duruşmada tekrarladığı cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin uzun yıllardan beri tekstil alanında faaliyet göstertiğini, bir çok dünya firmasına dış giyim üretimi gerçekleştirmekte ve yapılan üretiminin büyük bir bölümü ihraç edildiğini, davacı ile de bir dönem karşılıklı olarak çalışmış ancak bu çalışmasına 2013 yılı başı itibariyle yaşanan ekonomik sıkıntılar ve ihracattaki azalmalar ve de davacının tutumu nedeni ile son verildiğini, davalı şirket adına aracılık ettiği iddia edilen ......................... Sergio Tachihi, Diesel gibi firmaların tamamı müvekkili şirketin yakın ilişkisi ve dostluk içerisinde bulunduğu ... Bursa Tekstil San ve Tic .A.Ş'nin ticari faaliyet içerisinde bulunduğu firmalardan olduğunu müşteri yoğunluğu nedeni ile siparişlerini müvekkili firmaya kaydırdığını, davacının iddia ettiği gibi söz konusu bu firmalara müvekkilince gerçekleştirilen ihracatın tamamı davacının aracılık faaliyetlerinden kaynaklı olmadığını, yani davacının bahis ettiği firmaların tamamı ile ticari bağlantının .... Ltd.Şti 'nin destek ve yardımları ile kurulduğunu, davacının aracılık hizmetinde bulunduğu tüm faaliyetleri için gerekli komsiyon ödemesinin yaptığını, davaya konu 29/07/2013 tarih ve 11.800 Euro tutarında bir borcu bulunmadığını, davacı ile müvekkili arasında bir aracılık hizmetinin gerçekleşmediğini, fiili olarak 2012 yılı sonu itibari ile biten bir ilişkiden kaynaklı olarak 2013 Yılı Temmuz ayına kadar herhangi bir ödeme alınmayıp, faturalandırılmaması ticari teamüllere ve hayatın doğal akışına aykırı olduğunu, haksız ve hukuka aykırı açılan davanın reddi ile davacının özen ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeni ile oluşan zararlarına ilişkin hakların saklı tutulmasını ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasını talep etmiştir. YARGILAMA SÜRECİ VE DELİLLER: Dava dilekçesine ekli Bursa 9.Noterliğinin 02/08/2013 tarih ve 17431 yevmiye sayılı ihtarnamesinin incelenmesinde, ... Tekstil San. Ve Tic. A.Ş tarafından ...'a karşı keşide edildiğini, ve ... Tekstil San. Ve Tic. A.Ş şirketi ile ... arasındaki iş ilişkisinin 05/01/2013 tarihi itibariyle sona erdiği ve bu tarihten sonra ihracat aracılık hizmeti alınmadığından 29/07/2013 tarih ve 6 nolu 11.800,00 Euro bedelli faturaya itiraz ederek iade ettikleri anlaşılmıştır. Dava dilekçesine ekli ......... ... tarafından .......... Tekstil San ve Tic. A.Ş şirketine keşide edilen 29/07/2013 tarih ve 6 numaralı fatura, ihracaat aracılık hiz 10.000,00 Euro+(%18 Kdv) 1.800,00. Euro= 11.800,00 Euro olduğu anlaşılmıştır. Mahkememizin 08/12/2014 tarihli duruşma tutanağında davacı tanığı ...'ın alınan beyanında özetle;davacıyı tanımadığını, 2006 yılına kadar ... A.Ş'de firma müdürü olarak çalıştığını, bu çalışma sırasında mesai arkadaşı olan davacıyı tanıdığını, davacı ... şirketine komisyon karşılığı müşteri getirdiğini, davacının ... A.Ş çalışmadığını, kendisinden sonra ... A.Ş'de çalışıp çalışmadığını bilmediğini, davacının kendisinin çalıştığı dönemde Diesel firmasını müşteri olarak ... A.Ş'ye getirdiğini, Sergia Tachini şirketini ise getirmek üzere olduğunu ve görüşmelerinin devam ettiğini, kendisinin ayrıldığından sonraki aşamaları bilmediğini, ayrıca diğer firma CWF ve Lui Jo firması ile ilgili de konuşmalarının devam ettiğini ancak getirip getirmediğini bilmediğini, kendisinin çalıştığı dönemde davacının getirdiği müşterinin büyüklüğüne göre %3 ile %5 arasında komisyon aldığını, komisyonun sevkiyat yapıldıktan sonra fatura bedeli ödenince davacının da komisyonunun ödendiğini beyan etmiştir. Mahkememizin 22/10/2014 tarihli duruşma tutanağında davalı tanığı ...'ın alınan beyanında; ...'ın 2010 yılına kadar Almanya'da şirket sahibi olduğunu, bu tarihe kadar ... ile çalışmalarının devam ettiğini, davalı şirket ile çalışmalar yapmış olabileceğini ancak kendisinin bilmediğini, 2010 yılı ve 2011 yılı sonuna kadar ... şirketi ile bordrolu olarak çalıştığını, görevi müşteri temsilcisi olduğunu, dava dilekçesinde belirtilen dört adet şirketi ... şirketine davacının getirdiğini, daha sonra bu müşteriler kendi şirketlerine uygun olmadığı için davalı şirkete aktardığını, davacı kendi şirketlerinde çalıştığı için komisyon almadığını ancak maaş aldığını, davalı şirketin fason firma olduğu için kendilerinin de komisyon almadığını beyan etmiştir. Mahkememizin 22/10/2014 tarihli duruşma tutanağında davalı tanığı İlke ... alınan beyanında; kendisinin 2006-2013 yılları arasına ... şirketinde müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, dava dilekçesinde belirtilen dört şirket takibinde olduğunu, bu müşterilerinin durumu kendi şirketlerine uygun olmadığından patronu ... talimatı ile davalı şirkete aktardığını, kendisinin ... olarak komisyon almadığını, dava konusu dört şirketi ... kimin getirdiğini bilmediğini beyan etmiştir. Davacı vekilinin sunduğu fatura, ihtarname ve yazışmalar delil olarak değerlendirilmiştir. Dosyanın konusunda uzman smmm bilirkişi .................. ve hukukçu bilirkişi Av. .................'ün tevdi edilerek aldırılan 13/03/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda; davacının 2012 yılı işletme hesabı defteri tutulması hasebiyle kapanış tasdikine tabi olmadığını, 2013 yılı defterlerinin kapanış tasdiklerinin bulunmadığını, davalını defterlerini incelenmesinde ise davalı şirketin 2010-2011-2012-2013 yılı ticari defterlerinin tasdiklerinin süresinde yapıldığını,sahibi lehine delil niteliğinde olduğunu,2013 yılı içerisinde davacının davalıya toplam 87.285,97.-TL fatura düzenlendiği, bura karşılık 87.285,97.-TL tahsilat kaydı girildiğini, 2013 yılı itibariyle bakiyesinin bulunmadığının tespit edildiğini, davacı tarafından düzenlenerek davalıya gönderilen kayıtlara göre davacı iş bu fatura bedelini yani dava konusu yaptığı faturayı 10/08/2013 tarihinden başlamak üzere değişik tarih ve tutarlardaki nakit tutarlardaki nakit tahsilatlar ile tahsil ettiğini, bu yönüyle davacı ticari defter ve belgelerine göre davacının dava konusu yaptığı fatura nedeniyle davalı firmadan her hangi bir alacağı olmadığını, davalı şirketin 2010,2011,2012,2013 yıllarına ait kayıtların incelenmesinde; davalının davacıya 320 satıcı (320 01 04 242 ... -) muhasebe hesabında takip ettiği davacı vekili tarafından 12/01/2015 tarihli dilekçe ekinde sunulan ve davacı tarafından düzenlenen A-1-2-3-4-5 seri sıra numaralı faturaların davalı kayıtlarında yer aldığını, dava konu davalı tarafından davacıya Bursa 9.Noterliği 02/08/2013 tarih ve 17431 yevmiye numaralı ihtarname ile iade edilen 29/07/2013 tarihi A-6 seri nolu 11.800,00.- Euro (KDV dahil ) tutarlı hizmet faturasının davalı kayıtların yer almadığını, davacı tarafça kesilen faturalardan sadece dava konusu 29/07/2013 tarih ve A-6 seri numaralı ile 11.800, Euro bedelli fatura davalı kayıtlarında yer almadığını, davacının kendi ticari defterlerinde davacının davalıdan her hangi bir alacağı olmadığını, bu yönü ile davacının ticari defterlerinin kendi aleyhine olduğu ve iddiasının ispat etmek bir yana iddiasının aksini ispat ettiği görüldüğünü, davacı tarafın alacaklı olduğu iddia ettiği 29/07/2013 tarihli faturanın hangi tarihler arasındaki hizmet bedeline ilişkin olduğuna dair fatura üzerinde bir açıklama bulunmadığını, 2010 yılında 29/07/2013 tarihine kadar davalı tarafça dava dilekçesinde bahsi geçen firmalara yapılan ihracatlar toplamından kaynaklı simsarlık ücreti 40.539,77 Euro+45.544,60 Euro+2.623,43 Euro +13.746,17 Euro = 102.450,97 Euro olduğunu, 11/08/2012 tarihli ile 05/01/2013 tarihleri arasındaki dönemde davalı firma tarafından dava dilekçesinde bahsedilen 4 firmaya her hangi bir ihracat yapılmadığını, bu yönü ile davacının bu dönem arasında yapılan ihracatlardan kaynaklı bir simsarlık alacağının mevcut olmadığını, 11/08/2012-29/07/2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin simsarlık ücreti, davalı tarafından, dava dilekçesinde bahsedilen şirketlerden sadece C.W.F firmasına mal ihraç edildiğini, ihraç edilen mal bedeli 343.654,35 Euro olduğunu, bunun da simsarık ücreti %4 oranı üzerinden =13.746,17 Euro olduğunu, davalı şirketin dava konusu şirketlere 2010-2013 yılları arasında yapmış olduğu "Yurtdışı Satışlar " toplamının 3.096.508,69 Euro karşılığı 6.718.066,82.TL olduğunu, davalı tarafça dava dilekçesinde bahsedilen 4 firmaya 2010 yılının başlangıç tarihinden davacının son düzenlemiş olduğu fatura tarihi olan 29/07/2013 tarihine kadar yapılan ihracatlardan kaynaklı simsarlık ücreti alacağı ile 102.450,97 Euro olduğunu, davacının ticari defterlerindeki 126.528,70 Euro'luk kayıt ile davalı tarafça yapılan ihracat rakamlarından kaynaklı simsarlık ücret tahakkuk miktarı birbiriyle uyumlu olmadığını, 126.528,70 Euro -102.450,97 Euro =24.077,73 Euro'luk davacı kayıtlarından fazla ücret istemi yer almadığını, taraflar arasında simsarlık ilişkisinin kaynaklı ihtilaf olduğunu, geçerlilik şartı bakımından her hangi bir şekle tabi olmayan simsarlık sözleşmesi ilişkisinin davacı tarafça ispat edildiğini, davacı ile davalı arasındaki simsarlık ilişkisinin davalı tarafça 05/01/2013 tarihinde sonra erdirdiğinin beyan edilmesi nedeniyle, 29/07/2013 tarihli faturanın 05/01/2013 tarihinde önce davacı tarafça simsarlık hizmeti yapılan siparişlere ilişkin olduğu hususunun davalı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, buna dair dosyada her hangi bir belge bulunmadığını, davacının 29/07/2013 tarihli faturadan kaynaklı alacağının, faturanın davalı ticari defterlerinde kayıtlı olmaması, fatura konusu alacağın hangi döneme ilişkin simsarlık hizmetinden kaynaklandığına ilişkin delil ve bilgilerin bulunmadığını, davacı ticari defterlerinde iş bu faturanın tamamına ilişkin tahsilat yapıldığı hususunda kayıtların yer alması ve davacı ticari defterlerine göre davacının davalıdan her hangi bir alacağının mevcut olmadığını, davacı kayıtlarında 2010 yılı başından 29/07/2013 tarihine kadar ki dönemle ilgili olarak; davacının davalıdan talep ettiği toplam simsarlık ücretinin 126.528,60 Euro olmasına karşın, davalı tarafın ticari defterlerinde dava dilekçesinde yer alan 4 firmaya yapılan ihracat rakamlarından kaynaklanan simsarlık ücreti miktarının 102.450,97 Euro alması aradaki 24.077,73 Euro'luk miktara ilişkin davacı tarafça ihracat miktarına esas bilgi ve belgelerin ispat edilememesi nedeniye simsamlık ücreti alacağını da ispat edemediğini, davacının davalıdan simsarlık ücret alacağı bulunmadığını bildirmişlerdir. Davacı vekilinin aldırılan bilirkişi raporunda karşı sunduğu itirazlar nedeniyle dosya önceki bilirkişiye tevdi edilerek aldırılan 10/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda özetle; taraflar arasında simsarlık ilişkisinin kaynaklı ihtilaf bulunduğunu, geçerlilik şartı bakımından her hangi bir resmi veya yazılı şekle tabi olmayan simsarlık sözleşmesi ilişkisinin davacı tarafça ispat edildiğini, davacı ile davalı arasındaki simsarlık ilişkisinin, davalı tarafça 05/01/2013 tarihinde sona erdirildiğinin beyan edilmesi nedeniyle, 29/07/2013 tarihli faturanın 05/01/2013 tarihinden önce davacı tarafça simsarlık hizmeti yapılan siparişlere ilişkin olduğu hususunun davacı tarafça ispat edilmesi gerektiği, buna dair dosyada her hangi bir bilgi ve belge olmadığını, bununla birlikte davacının 29/07/2013 tarihli faturadan kaynaklanan alacağının, faturanın davalı ticari defterlerinde kayıtlı olmaması fatura konusu alacağın hangi döneme ilişkin simsarlık hizmetinden kaynaklandığına ilişkin delil ve bilgilerin bulunmaması,davacı kayıtlarında 2010 yılı başından 29/07/2013 tarihine kadar ki dönele ilgili olarak davacının davalıdan talep ettiği, toplam simsarlık ücretinin 126.528,60 Euro olmasına karşılık, davalı tarafın ticari defterlerinde dava dilekçesinde yer alan 4 firmaya yapılan ihracat rakamlarından kaynaklanan simsarlık ücreti toplam 102.450,97. Euro olması nedeniyle fark 24.077,60 Euro'luk miktarı ilişkin davacı tarafça ihracat miktarına esas bilgi ve belgelerin ispat edilememesi nedeniyle simsarlık ücret alacağının davacı tarafça ispat edilemediğini, davacının ... Dokumacılık firması ile ilgili talep ve iddialarının adı geçen firmanın davanın tarafı olmaması nedeniyle iş bu dava açısından her hangi bir inceleme ve değerlendirmeye alınamayacağını kanaatinde olduğunu, ... Dokumacılık şirketi ile ilgili kayıtlarında incelenmesi talep etmesi durumunda bu kayıtların celp edilmesini bildirmişlerdir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Yargılama konusu uyuşmazlık davalı firmanın dava dışı firmalara satış yapabilmesi için davacının komisyonculuk hizmeti verip vermediği, taraflar arasında bu yönde hukuki ilişki olup olmadığı ve davacının davalıdan bu hizmet nedeni ile alacaklı olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır. Taraflar arasında 2012 yılı sonuna kadar komisyonculuk hizmeti verildiği yönünde çekişme yoktur. İhtilaf 29/072013 tarihinden geriye doğru 2012 yılı sonlarına kadar dönemde bu hizmetin varlığının olup olmadığı ve davacının bu kapsamda ücrete hak kazanıp kazanmadığıdır. Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi simsarlığa ilişkindir. Bu sözleşmenin varlığı bir şekil şartına bağlı kılınmamıştır. Bu nedenle sözleşmenin varlığını iddia eden davacı ispatla da yükümlüdür. Davacı dosyaya sunduğu maillerden, tanık beyanlarından davalı ile aralarında 2012 yılı sonlarına kadar olan dönmede simsarlık sözleşmesi yapıldığını ispatlamıştır. Zaten bu yön davalının da kabulündedir. İhtilaf ilişkinin sonlandırıldığının belirtilmesi sonrasında davacı tarafça düzenlenen ve davalının noter marifetiyle iade ettiği faturaya konu hizmetin verilip verilmediği, bu kapsamda ücreti hak kazanılıp kazanılmadığı noktasındadır. Davacının ticari defter ve kayıtları ile davalının ticari defter ve kayıtları bilirkişiler marifetiyle incelenmiştir. Buna göre her iki taraf defterlerinin sahibi lehine delil oluşturduğu belirlenmiştir. Davacı kayıtlarının incelenmesinde, 2013 yılı içinde davacının davalıya toplamda 87.285,97 TL tutarında fatura düzenlediği, 87.285.97 TL tahsilat kaydı girildiği, dolayısı ile davacının 2013 yılı sonu itibariyle davalı taraftan bir alacağının bulunmadığı belirlenmiştir. Davacının düzenlediği ve davanın dayanağını oluşturan 29/07/2013 tarihli fatura davacının kayıtlarında yer almıştır. Ancak yine davacının kayıtlarına göre, bu fatura bedelinin 10.08.2013 tarihinden başlamak üzere çeşitli tarihlerde yapılan ödemeler ile tahsil edildiği ticari kayıtların incelenmesi ile belirlenmiştir. Yani davacı kayıtlarına göre davalıdan herhangi bir alacağı bulunmamaktadır. Davalı kayıtlarının incelenmesinde, tüm faturaların kayıtlarda yer aldığı, ancak davaya konu edilen ve Bursa 9. Noterliğinin 02.08.2013 tarih 17431 yevmiyeli ihtarnamesi ile iade edilen 29/07/2013 tarihli faturanın kayıtlarda yer almadığı görülmüştür. HMK'nın 190. Maddesi düzenlemesine göre, ispat yükü iddiadan kendi lehine sonuç çıkaran tarafa aittir. Yani müddei iddiasını ispatla yükümlüdür. Ticari kayıtlara göre davacının davalıdan herhangi bir alacağı gözükmemektedir. Bu yönde davacının ticari defter ve kayıtları kendi aleyhinde delil oluşturmuştur. Bunun aksini ispatlayan bir delili de davacı sunmamıştır. Yine davacı faturaya konu alacak yönünde simsarlık hizmetinde bulunduğunu ispat eder nitelikte deliller de sunamamıştır. Dava dilekçesinde bahsedilen ve aracılık hizmetine konu olduğu söylenen firmaların davlı kayıtlarında yer alan tüm dönemler ilişkileri incelenmiştir. Bu incelemeler soncunda da davaya konu edilen fatura dönemini kapsayan 11.08.2012-05/01/2013 tarihleri arasındaki dönemde davalı firma tarafından dava dilekçesinde bahsedilen dört firmaya her hangi bir ihracat yapılmadığı belirlenmiştir. Bu yönü ile de davacının bu dönem arasında yapılan ihracatlardan kaynaklı bir simsarlık alacağının bulunmadığı sabittir. Açıklanan tüm bu gerekçelerle davacının ispatlanamayan davasının reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. Verilen kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 12. HD'nin, 02/03/2017 tarih ve 2017/82 -2017/54 E/K sayılı ilamı ile "Mahkemece davanın esasını etkileyecek nitelikte gözüken ve davanın temelini oluşturan aracılık sözleşmesi uyarınca, davalının gerçekleştirdiği iddia edilen (... Dokumacılık ... Teks. San. Ve Tic. A.Ş) üzerinden ........................., SERGİO TACHİNİ ve DİESEL firmalarına gerçekleştirilen ihracat işlemlerinin davacı vekilince bildirilen Gemlik Gümrük müdürlüğünden getirtilerek ,davalı şirketin ilişkili bulunduğu ihracat tutarı belirlenerek davacının dayandığı fatura kapsamında olanlar varsa belirlenebilmesi için söz konusu ... Dokumacılık ve ... firmasının ilgili döneme ait gümrük kayıt ve evraklarının istenerek, davacının, davalı ile belirtilen yabancı şirketler arasındaki aracılık sözleşmesine istinaden gerçekleştirildikleri tespit edilenlerin (dava konusu faturaya esas tutulacak nitelikte görülenlerin) konu uzmanı bilirkişi ya da bilirkişi heyeti tarafından değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. " gerekçesiyle kaldırma kararı verilmiştir. Usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul BAM 12. Hukuk Dairesinin 02/03/2017 tarih, 2017/82-54 E/K sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam edilmiştir. İstanbul BAM kararı doğrultusunda dosyanın aracılık işlemine konu 1 tekstil mühendisi bilirkişi, 2 SMMM bilirkişiden oluşan bilirkişi heyetine dosya tevdi edilmiştir. Bilirkişi heyetinin mahkememize sunmuş olduğu 31/08/2018 havale tarihli bilirkişi raporunda özetle: Davacının davalı firmaya düzenlemiş olduğu 29/07/2013 tarihli A-6 seri nolu 11.800,00 Euroluk ihracat aracılık hizmeti satış faturasından 11.322,27 Euroluk kısmını simsarlık ücreti olarak talep edebileceği mütalaa edilmiştir. Taraf vekillerinin bilirkişi raporuna karşı beyan ve itirazlarını değerlendirmek üzere dosya önceki bilirkişi heyetine tevdi edilerek ek rapor hazırlanması istenmiştir. Bilirkişi heyetinin mahkememize sunmuş olduğu 17/01/2019 havale tarihli ek bilirkişi raporunda özetle: Davacının davalı firmaya düzenlemiş olduğu 29/07/2013 tarihli A-6 seri nolu 11.800,00 Euroluk ihracat aracılık hizmeti satış faturasından 11.322,27 Euroluk kısmını simsarlık ücreti olarak talep edebileceği, kök raporunu değiştirecek bir husus bulunmadığı mütalaa edilmiştir. O halde toplanan delillerden somut olayda, davacının, davalı ile yabancı şirketler arasında ticari ilişki kurulmasına dair simsarlık sözleşmesi olduğu ve davacı tarafından ibraz edilen 29/07/2013 tarihli faturaya dayalı olarak davalı ile yabancı şirketler arasında ticari ilişki kurulması ve bu kapsamda ihracat yapıldığı, hizmet verildiği ileri sürülerek alacaklı olduğu iddia edilmiş olup İstanbul BAM 12. HD'nin, 02/03/2017 tarih ve 2017/82 -2017/54 E/K sayılı ilamı doğrultusunda, gümrük kaytıları celp edilerek yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda, gerekçeli denetime açık, kanaat verici, 30/07/2018 tarihli kök ve ek bilirkişi raporuna itibar edilerek davacının aracılık hizmeti verdiği ve faturadan kaynaklanan 11.322,27 euro alacağının olduğu, alacağın dava tarihi itibariyle TCMB efektif satış kuru üzerinden 34.107,20 TL alacağının olduğu anlaşılmakla bu miktar yönünden talebin kabulu ile davanın kısmen kabulune karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir. H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlere, 1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 34.107,20 Tl alacağın dava tarihi olan 16/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.329,86 TL nispi karar ve ilam harcından peşin alınan 603,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 1.726,66 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, 3-Davacı tarafından yapılan bilirkişi gideri 2.000,00 TL, posta, talimat ve tebligat gideri 233,30 TL olmak üzere toplam 2.233,30 TL yargılama giderinden kabul ve red oranlarına göre hesaplanan 2.156,68 TL yargılama gideri ve 603,20 TL peşin harç olmak üzere toplam 2.759,88 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4-Davalı tarafından yapılan 50,00 TL yargılama giderinden kabul ve red oranlarına göre hesaplanan 1,72 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 5-Davacı vekil ile temsil edildiğinden AAÜT' 13/1. Maddesine göre belirlenen 4.092,86 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davalı vekil ile temsil edildiğinden AAÜT' 13/2. Maddesine göre belirlenen 1.211,80 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 7-HMK'nın 333. Maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının hükmün kesinleşmesinden sonra ilgilisine iadesine, Dair, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren HMKnın 341. Ve 345. Maddeleri gereğince 2 haftalık yasal süre içinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesine İstinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 26/03/2019 Katip ... ¸e-imzalıdır. Hakim ... ¸e-imzalıdır.