Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2024/910 E. 2026/1787 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2024/910
Karar No
2026/1787
Karar Tarihi

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2024/910 KARAR NO : 2026/1787

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İZMİR FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 12.03.2024 NUMARASI : 2023/57 ESAS - 2024/27 KARAR DAVANIN KONUSU : Patent KARAR TARİHİ : 05.11.2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 05.11.2026

İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 12.03.2024 tarih 2023/57 Esas - 2024/27 Karar sayılı kararının Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye.... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından taksicilik ve taksi ulaşımını daha modern bir seviyeye taşımak ve taksi arayışındaki yolcuların problemlerini ortadan kaldırmak amacıyla geliştirilen "taksi çağırma, yönlendirme ve takip sistemi" başlıklı buluş için 07.07.2017 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna başvurulduğunu ve 21.12.2021 tarihinde 2017/10... tescil numarasıyla patent alındığını, buluşun internet bağlantısı ve GPS'in açık olması koşuluyla taksi durağı mobil cihazına kurulan taksi durağı mobil uygulaması, yolcu mobil cihazındaki yolcu mobil uygulaması ve taksi sürücüsü mobil cihazına kurulan taksi sürücüsü mobil uygulaması aracılığıyla taksi yönlendirme, sıra takibi, araç takibi, taksi çağırma ve ücretin kredi kartıyla ödenmesine olanak sağlayan ve taraflar arasındaki haberleşmenin sunucu üzerinden gerçekleştirildiği bir sistem olduğunu, davalılardan ..... A.Ş. ile .... Şti. tarafından davalı ...nın kullanımı için üretilen .... uygulamasının 21.12.2021 tarihinde tanıtılarak İstanbul'da hizmete sunulduğunu, uygulamanın en yakın taksiyi çağırma, tahmini ücreti önceden görme, kredi kartıyla ödeme, sürücüyü puanlama ve durakta bekleyen taksilere öncelik verilmesi gibi özellikleriyle müvekkilinin patentli buluşuyla aynı çözümleri sunduğunu, böylece müvekkilinin tescilli patentinin istemleriyle koruma altına alınan hususların davalılarca ihlal edildiğini ileri sürerek SMK'nın 149/1-a maddesi uyarınca müvekkiline ait 2017/10076 tescil numaralı patent hakkına davalılar tarafından yapılan tecavüzün tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. CEVAP : Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı .... nın üyelerinin ekonomik menfaatlerini korumak amacıyla faaliyet gösteren bir esnaf odası olduğunu ve dava konusu uygulama ..... Şti. tarafından geliştirildiğinden oda hakkında davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerektiğini, .... uygulamasının İstanbul ilinde yolcu ile sürücü arasındaki iletişimi sağlayan bir uygulama olup ... ve .... tarafından evrensel olarak kullanıma sunulan yazılım geliştirme paketleri ve harita altyapıları ile ... ödeme altyapısı kullanılarak geliştirildiğini, davacının buluşuna ilişkin hiçbir kullanım gerçekleştirilmediğini, davacının patentli buluşunun taksi durağı ile yolcu arasında iletişim kuran ve yönlendirmenin taksi durağı tarafından yapıldığı durak odaklı üçlü bir sistem olduğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu inceleme raporunda 1 numaralı istemin mobil uygulama, GPS ve internet bağlantısı yoluyla taksi çağırma ve takipten ibaret haliyle yenilik ve buluş basamağından yoksun bulunduğunu, dolayısıyla buluşta yeni olan yegâne özelliğin yolcu-taksi durağı iletişimi, duraktan taksi yönlendirilmesi ve durak ile sürücü arasındaki ödeme paylaşımı olduğunu, ... uygulamasında ise taksi durağına ilişkin hiçbir veri bulunmadığını, yolcunun taksi seçme imkânının olmadığını ve en yakın taksinin sistem tarafından otomatik olarak yönlendirildiğini, uygulamada sıra bekleme ve sıra takibi özelliklerinin de bulunmadığını, harita, GPS ve kredi kartıyla ödeme özelliklerinin buluş kapsamında olmadığını, uygulamanın yalnızca İstanbul'da faaliyet göstermesi nedeniyle İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunu ve davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın yetki, zamanaşımı ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın davacıya ait 2017/10076 tescil numaralı patente davalılar tarafından SMK'nın 149/1-a maddesi kapsamında tecavüz edildiğinin tespiti istemine ilişkin olduğu, Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2023/125 talimat sayılı dosyası üzerinden sınai mülkiyet uzmanı hukukçu, bilgisayar mühendisi ve karayolu taşımacılık uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden 10.01.2024 tarihli rapor alındığı, davacının patentine konu buluşun tablet, bilgisayar veya telefonda kullanılabilen, yolcuların taksi ve taksilerin yolcu bulmasına ilişkin, GPS ve internet bağlantısı içeren yolcu mobil cihazı ile yolcu mobil uygulaması, taksi sürücüsü mobil cihazı ile taksi sürücüsü mobil uygulaması, taksi durağı mobil cihazı ile taksi durağı mobil uygulaması ve sunucudan oluşan bir taksi çağırma, yönlendirme ve takip sistemi olduğu, patentin içeriğine göre taksi çağırmak isteyen kişinin uygulama üzerinden taksi çağırdığında talebin en yakın taksi durağına düştüğü ve taksi durağının yönlendirmesiyle sıradaki taksinin görevlendirildiği, hizmetin temel unsurunun taksi durağı üzerinden görevlendirme olduğu, davalıların .... uygulamasının ise en yakın boş taksinin yönlendirilmesi şeklinde çalıştığı, patentte ana unsur olan taksi durağı üzerinden yönlendirmenin bulunmadığı ve taksi çağıran kişiye herhangi bir taksi durağı olmaksızın doğrudan yönlendirme yapıldığı, iki uygulamanın yapısına bakıldığında sistemin ve uygulama şeklinin farklı olduğu, davacının ana isteminde yer alan GPS ve internet bağlantısı içeren taksi durağı mobil cihazı ve taksi durağı mobil uygulaması davalıların uygulamasında bulunmadığından davalıların uygulamasının davacının ana isteminde belirtilen özelliklerin aynılarını veya eşdeğerini içermediği, sonuç itibariyle davacının patentine konu hakların davalılar tarafından ihlal edilmediğinin dosyadaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporuyla tespit edildiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kararın dosyadaki tek bilirkişi raporu doğrultusunda ve raporun hatalı tespitleri ışığında, yalnızca taksi durağı unsurunun varlığı veya yokluğuna indirgenerek verildiğini, müvekkilinin buluşunun taksi çağırma, yönlendirme ve takip sistemini içerdiğini ve buluşun esaslı yenilik unsurunun yalnızca durak unsuru olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, taksi durağının buluşta aracı takip etme, sıraya sokma ve acil durumda bildirim mekanizmasından ibaret bir düzenleme mekanizması olduğunu, patent hakkına tecavüzün yalnızca aynen tecavüz yoluyla gerçekleşmediğini, SMK'nın 89/5. maddesi uyarınca istemlerde belirtilen unsurlara eşdeğer nitelikteki unsurların da koruma kapsamının belirlenmesinde dikkate alınacağını, SMK'nın 141/1-a maddesi uyarınca buluş konusu ürünün kısmen üretilmesi suretiyle taklit edilmesinin de tecavüz sayıldığını, buluşun bir kısım unsurlarının alınması, bazılarının değiştirilmesi veya bırakılması yoluyla yapılan üretimin de patent hakkına tecavüz oluşturduğunu, karşılaştırılan unsurların işlevinin, diğer unsurlarla ilişkisinin ve ortaya çıkan sonucun aynı olması halinde tecavüzün gerçekleştiğinin kabul edileceğini, ... uygulamasının en yakın boş taksiye ulaşma, kredi kartıyla ödeme, tahmini ücreti önceden görme ve puanlama gibi özellikleriyle müvekkilinin buluşuyla aynı çözümleri sunduğunu, .... Başkanının açıklamalarında "yakınlarda durakta bekleyen taksilere öncelik verilir" denilmesinin .... uygulamasının çalışma şeklinde de durak unsurunun bulunduğunu gösterdiğini, müvekkilinin buluşunda da yolcunun herhangi bir taksi durağıyla iletişim kurmaksızın tek tuşla en yakın duraktaki aracın kendisine yönlendirildiğini, durak fonksiyonunun kullanımının taksicilerin tercihine bağlı olduğunu, davalıların sahip olduğu unsurların bileşiminin müvekkilinin patentli buluşuyla aynı sonuca ulaştığını, patentin koruma süresinin 07.07.2037 tarihine kadar devam ettiğini, patent sahibinin izni olmaksızın buluşun ticari amaçla kullanımının hak ihlali oluşturduğunu, davalı esnaf odasının basın açıklamalarında patent tarifnamesindeki hususlarla aynı usulde bir ürünün üretilip ekonomik amaçla kullanılmaya başlandığını beyan ettiğini istinaf nedenleri olarak ileri sürmekle kararın kaldırılarak müvekkiline ait 2017/10076 tescil numaralı patent hakkına davalılar tarafından yapılan tecavüzün tespitine karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE : Dava, patent hakkına tecavüzün tespiti istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 85. maddesinde patent sahibinin, izinsiz olarak yapılması halinde patent konusu ürünün üretilmesi, satılması, kullanılması veya ithal edilmesi ya da bu amaçlarla elde bulundurulması ile patent konusu olan bir usulün kullanılması fiillerinin önlenmesini talep etme hakkına sahip olduğu düzenlenmiş; aynı Kanun'un 149/1-a maddesinde sınai mülkiyet hakkı tecavüze uğrayan hak sahibinin fiilin tecavüz olup olmadığının tespitini mahkemeden isteyebileceği hükme bağlanmıştır. 6769 sayılı Kanun'un dokuzuncu kısmının, patent hakkına tecavüz, patent veya faydalı model hakkına tecavüz sayılan fiiller başlıklı 141 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendinde, Patent veya faydalı model sahibinin izni olmaksızın buluş konusu ürünü kısmen veya tamamen üretme sonucu taklit etmek, b bendinde, "Kısmen veya tamamen taklit suretiyle meydana getirildiğini bildiği ya da bilmesi gerektiği hâlde tecavüz yoluyla üretilen buluş konusu ürünleri satmak, dağıtmak veya başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak ya da bu amaçlar için ithal etmek, ticari amaçla elde bulundurmak, uygulamaya koymak suretiyle kullanmak veya bu ürünle ilgili sözleşme yapmak için öneride bulunmak", c bendinde ise "Patent sahibinin izni olmaksızın buluş konusu usulü kullanmak veya bu usulün izinsiz olarak kullanıldığını bildiği ya da bilmesi gerektiği hâlde buluş konusu usulle doğrudan doğruya elde edilen ürünleri satmak, dağıtmak veya başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak ya da bu amaçlar için ithal etmek, ticari amaçla elde bulundurmak, uygulamaya koymak suretiyle kullanmak veya bu ürünlerle ilgili sözleşme yapmak için öneride bulunmak" fiilleri, patent veya faydalı model hakkına tecavüz fiilleri arasında sayılmıştır. Patent hakkının korunmasının kapsamı ve koruma metodu SMK'nın 89. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre, patent başvurusu veya patentin sağladığı korumanın kapsamı istemleri doğrultusunda belirlenecek, istemlerin yorumlanmasında ise tarifname ve resimler de kullanılabilecektir. Bununla birlikte istemler yorumlanırken sadece kullanılmış olan kelimelerin verdikleri anlamlarla sınırlı olarak bir yorum yapılmayacaksa da buluş sahibi tarafından düşünülen fakat istemlerde talep edilmeyen, buna karşılık ilgili teknik alanda uzman bir kişi tarafından tarifname ve resimlerin yorumlanması ile ortaya çıkacak özellikleri kapsayacak şekilde bir yorumla da koruma alanı genişletilemeyecek, başvuru veya patent sahibine hakkı olan korumayı sağlayacak ve üçüncü kişilere de korumanın kapsamı açısından makul bir düzeyde kesinlik ifade edecek şekilde istemler yorumlanacaktır. Öte yandan SMK'nın 89/5 hükmünde patentin sağladığı koruma kapsamı belirlenirken, tecavüzün varlığının ileri sürüldüğü tarihte istemlerde belirtilmiş unsurlara eşdeğer nitelikte olan unsurların da dikkate alınacağı, bir unsurun esas itibarıyla istemlerde talep edilen unsur ile aynı işlevi görmesi ve bu işlevi aynı şekilde gerçekleştirerek aynı sonucu ortaya çıkarması halinde genel olarak istemlerde talep edilen unsurun eşdeğeri olarak kabul edileceği düzenlenmiştir. Bu noktada önemi nedeniyle hemen belirtmek gerekir ki suçlanan üründeki unsurun, istemlerde yer alan unsurla aynı işlevi görmesi eşdeğer kabul edilebilmesi için tek başına yeterli olmayacak, anılan fıkradaki üç şartın da bir arada olması aranacaktır. Bu durumun tespiti ise işlev-yol-sonuç testi gibi teknik bir yöntemle, denetime elverişli şekilde yapılmalı ve incelemenin sonucunda farkın önemsiz olduğunun anlaşılması halinde ise suçlanan üründeki unsurun patent kapsamında korunan unsurla eşdeğer olduğuna kanaat edilmelidir.(Ali Rıza KÖKER, Uğur Gürşad YALÇINER; Uzman Gözüyle Patent ve Faydalı Modelden Kaynaklanan Uyuşmazlıklar, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2021, s. 313) Anılan düzenlemeler doğrultusunda patent hakkına tecavüz iddiası halinde, teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle patent ve ilgili mühendislik alanında uzman bilirkişiler yardımıyla denetime elverişli şekilde yapılacak incelemeyle, dayanak patent belgesinin bağımsız ve bağımlı istemlerinin tespit edilmesi, daha sonra istemler unsurlarına ayrılarak, patent istemleri kapsamında korunacaksa da bu istemlerin yukarıda belirtilen şekilde kapsamını genişletmeden yorumlanmasının da mümkün olduğu unutulmadan ve patent belgesinde yer alan bir unsurun, tecavüz iddiasına konu suçlanan ürün üzerinde aynen yer alabileceği gibi aynen yer almamakla birlikte onunla aynı etkiyi sağlayabilecek, aynı işlevi aynı şekilde görüp aynı sonuca ulaşan eşdeğerinin de suçlanan üründe olabileceği, böyle küçük ve önemsiz değişiklikler yoluyla patent korumasının etkisiz hale getirilmesine çalışılabileceği de gözetilerek yapılacak teknik incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.(Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 10.02.2025 tarih 2024/2264 Esas 2025/710 Karar sayılı ilamı) Somut olayın incelenmesinde, davacının 07.07.2017 tarihli başvurusu üzerine 21.12.2021 tarihinde 2017/10076 tescil numarasıyla "taksi çağırma, yönlendirme ve takip sistemi" başlıklı patentin verildiği, patentin özeti ve bilirkişi raporunda yer verilen ana istemine göre buluşun, GPS ve internet bağlantısı içeren yolcu mobil cihazı ve bu cihaza kurulan yolcu mobil uygulaması, GPS ve internet bağlantısı içeren taksi sürücüsü mobil cihazı ve bu cihaza kurulan taksi sürücüsü mobil uygulaması, GPS ve internet bağlantısı içeren taksi durağı mobil cihazı ve bu cihaza kurulan taksi durağı mobil uygulaması ile bunlar arasındaki haberleşmeyi sağlayan sunucudan oluşan bir sistem olduğu, tarifnameye göre yolcunun çağrısının sunucu tarafından belirlenen en yakın taksi durağındaki taksi durağı mobil cihazına düştüğü, sıradaki taksinin veya yolcunun seçtiği taksinin durak tarafından yolcuya yönlendirildiği, yönlendirilen taksinin durak sırasında arkaya düşmesi suretiyle sıra takibinin yapıldığı ve taksi durağının müşteri ile taksi sürücüsü arasındaki yönlendirmeyi sunucu aracılığıyla sağlamakla görevli olduğu, dolayısıyla taksi durağı mobil cihazı ve uygulaması ile durak üzerinden yönlendirme ve sıra takibinin ana istemin zorunlu unsurları arasında yer aldığı, davalılardan ..... Şti. tarafından geliştirilen,.... A.Ş. adına sunulan ve ... tarafından kullanılan .... uygulamasının ise yolcu ile taksi sürücüsü arasında doğrudan eşleştirme yapan, yolcunun gideceği konumu girmesi üzerine sistemin en yakın boş taksiyi otomatik olarak yönlendirdiği, taksi durağı mobil cihazı veya uygulaması ile durak üzerinden yönlendirme ve durak sırası takibi bulunmayan ikili bir iletişim sistemi olduğu, davacının da .... uygulamasında bir taksi durağı cihazı veya uygulamasının bulunduğunu iddia etmeyip durak unsurunun buluşta yalnızca bir düzenleme mekanizması olduğunu ve eşdeğerlik ile kısmen üretme yoluyla tecavüzün gerçekleştiğini ileri sürdüğü, sınai mülkiyet uzmanı hukukçu, bilgisayar mühendisi ve karayolu taşımacılık uzmanından oluşan bilirkişi heyetinin 10.01.2024 tarihli raporunda da patentin ana istemindeki taksi durağı mobil cihazı ve uygulamasının davalıların uygulamasında bulunmadığı, bu nedenle uygulamanın ana istemde belirtilen özelliklerin aynılarını veya eşdeğerini içermediği ve patentten doğan hakları ihlal etmediği yönünde görüş bildirildiği görülmüştür. Davacı vekilinin eşdeğer yoluyla tecavüze ilişkin istinaf itirazlarının incelenmesinde; taksi durağı mobil cihazı ve uygulaması ile durak üzerinden yönlendirme ana istemin zorunlu unsuru olup, davalıların uygulamasında bu unsurun yerine aynı işlevi aynı şekilde gören bir başka unsur konulmadığı, çağrının sunucu tarafından doğrudan en yakın boş taksiye iletilmesi, istemdeki durak unsurunun yerine geçen eşdeğer bir unsur olmayıp, bu unsurun sistemden tamamen çıkarılması mahiyetinde olduğu, davacının dayandığı "yakınlarda durakta bekleyen taksilere öncelik verilir" yönündeki tanıtım açıklamasının, sunucunun yolcuya taksi eşleştirirken uyguladığı sıralama kriterlerinden birini ifade etmekte olduğu, taksi durağı mobil cihazının çağrıyı alıp sıradaki taksiyi yolcuya yönlendirmesi ve durak sırasını takip etmesi işlevinin aynı şekilde gerçekleştirildiğini göstermeyeceği, kaldı ki bu kriterin dahi uygulamada durak cihazı veya durak yöneticisinin herhangi bir müdahalesi olmaksızın sunucu tarafından uygulandığı, davacının buluşunda da yolcunun durakla doğrudan iletişim kurmadığı yönündeki itirazın ise istemin unsurlarını değil yolcunun kullanımını esas almakta olduğu, patentin koruma kapsamının istemlerle belirleneceği kuralı karşısında yolcu tarafından algılanan sonucun benzerliğinin tecavüzün kabulü için yeterli olmadığı, en yakın taksinin çağrılması, tahmini ücretin önceden görülmesi, kredi kartıyla ödeme ve sürücünün puanlanması gibi özelliklerin ise tek başına istemin kapsamında korunan teknik çözümü oluşturmayıp, GPS ve internet bağlantısı üzerinden taksi çağırma ve takip işlevine ilişkin genel nitelikteki özellikler olduğu, davacı vekilinin SMK'nın 141/1-a maddesindeki kısmen üretme kavramına dayalı itirazı da yukarıda açıklandığı üzere istemin zorunlu bir unsurunu içermeyen bir ürünün tecavüz sayılmasına dayanak oluşturmayacağından yerinde görülmemekle, hükme esas alınan bilirkişi raporunun, konusunda uzman üç kişilik heyet tarafından patentin ana istemi ile davalıların uygulaması karşılaştırılarak düzenlendiği, tarafların iddia ve savunmalarıyla dosyadaki belgelere uygun, ulaştığı sonucun dayanağını gösteren ve denetime elverişli olduğu, taksi durağı unsurunun davalıların uygulamasında bulunmadığı hususunda taraflar arasında da uyuşmazlık bulunmadığından mahkemece yeni bir rapor alınmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir. Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları delillere göre, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin dosya kapsamına uygun olmasına, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına, özellikle de davacının patentinin ana isteminde zorunlu unsur olarak yer alan taksi durağı mobil cihazı ve uygulaması ile durak üzerinden yönlendirme ve sıra takibi unsurunun davalıların "...." uygulamasında aynen veya eşdeğeriyle bulunmadığının tespit edilmiş olmasına, patentin koruma kapsamının SMK'nın 89. maddesi uyarınca istemlerle belirlenmesine ve istemlerde talep edilmeyen özellikleri kapsayacak şekilde genişletilemeyecek olmasına, mahkemece uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazlarının yerinde olmadığı değerlendirilerek, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00 TL'den peşin alınan 427,60 TL'nin mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 05.11.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2024/910, K. 2026/1787, T. 05.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2024-910-e-2026-1787-k-67ccf0b67c98