Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/4393 E. 2026/5385 K. – Alacak

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/51 E., 2025/3336 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/133 E., 2024/893 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talepli dilekçe verilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2026 tarihli ek karar ile; karar düzeltme yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki Bölge Adliye Mahkemesinin kararını kesin olarak nitelendirmesi davacı vekilini kanun yolu seçimi bakımından yanılgıya düşürmüş ve temyiz yerine karar düzeltme yoluna başvurulmasına yol açmıştır. Yerleşik Yargıtay içtihadı uyarınca kanun yolunda yanılma hâlinde, başvurunun süresinde yapılmış olması koşuluyla doğru kanun yoluna başvurulduğunun kabulü gerekmektedir. Davacı vekilinin dilekçesi yasal temyiz süresi içinde sunulduğundan temyiz talebi olarak kabul edilmesi zorunludur. Bu itibarla karar düzeltme yolunun kapalı olması nedeniyle verilen ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2026 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekir. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi asıl kararını temyiz eden davacı vekili tarafından maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir. Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Bu itibarla; 1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca; a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi, b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi, 2. Verilen kesin süre içinde; a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.01.2026 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, Ek karar için yatırılan temyiz harçlarının talep hâlinde ek kararı temyiz edene iadesine, 2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.