Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/3755 E. 2026/3068 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/3293 E., 2026/57 K. DAVA TARİHİ : 15.05.2023

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1997 yılından itibaren davalı Bakanlığa bağlı Adana İl Sağlık Müdürlüğü Halk Sağlığı Başkanlığı bünyesinde işçi olarak çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile sürekli işçi kadrosuna geçişinin sağlandığını, hâlen davalı Bakanlığın kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, ... Sendikasına üye olduğunu, davalı ... Bakanlığının üyesi bulunduğu ... ve ... ... Sendikası ile imzalanan 10.08.2020 imza tarihli, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, her iki toplu iş sözleşmesinin de 39. maddelerinde yemek yardımına ilişkin hükümlere yer verildiğini, davalı işyerinde yemek çıktığını ancak Kurum tarafından temin edilen yemek ücretinin toplu iş sözleşmeleri ile belirlenen yemek ücretinin altında olması sebebi ile yemek ücret farkının oluştuğunu ve bu farkın davacıya ödenmediğini iddia ederek ödenmeyen yemek ücret farkının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK’nın 127. maddesine eklenen 23. maddenin (c) ve (ç ) bentlerine göre kadroya geçiş işlemleri sırasında sulh sözleşmeleri ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı dönemlere ilişkin olarak iş sözleşmesinden dolayı herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğini yazılı olarak kabul ve beyan ettiğini, ilgili feragatin kadroya geçiş şartı olduğunu, davacının bordrolara itirazının olmadığını, davacının sendika üyesi olup olmadığının, dayanışma aidatı ödeyip ödemediğinin araştırılması gerektiğini, davacının sözleşme ile feragatlerini İdareye sunarak başvuru şartlarını sağladığını ve kadroya geçiş işlemlerinin sağlandığını, dolayısıyla dava konusu alacak kalemini talep hakkı bulunmadığını, tüm alacakların davacıya ödendiğini, talep edilen faiz oranı ile faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ... 12. İş Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli kararı ile; dava dilekçesinde davacının işyerinde yemek yediğinin anlaşıldığı, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işyerinde yemek yiyen işçiye söz konusu ücretin ödenmesinin öngörülmediği, bunun yanı sıra ücret bordrolarının incelenmesi neticesinde davacıya fiilen çalışmış olduğu günlere ilişkin olarak yemek ücreti ödendiği, davacının yemek ücret alacağı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF ... 12. İş Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2025 tarihli kararı ile; davacının bordrolarında zaman zaman yemek ücreti tahakkukları yapılmış olduğu, toplu iş sözleşmelerinin düzenlemesi gereğince bu tahakkukların olduğu dönemlerde nakdi yardım koşullarının mevcut olduğunun anlaşıldığı, bu kapsamda talebe göre yemek ücreti ödenen günler bakımından toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken yemek ücreti ile ödenen yemek ücreti arasında bir fark olması hâlinde bunun hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak bilirkişi ek raporunda yapılan hesaplama doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi işletilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2025 tarihli kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairece, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinde hangi hâllerde yemek yardımına hak kazanılacağının açıkça düzenlendiği söz konusu düzenlemelere göre davacının yemek yardımından yararlandığı ve fark yemek yardımı alacağının bulunmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından temin edilen yemek ile toplu iş sözleşmesinin yemek yardımı başlıklı maddesine göre ödenmesi gereken yemek yardımı ücreti arasındaki farkın ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesi düzenlemesine göre yemek yardımı ücret farkı alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.