Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1109 E. 2026/3237 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1724 E., 2025/2688 K. DAVA TARİHİ : 17.10.2022 İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 11. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/367 E., 2024/250 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.05.2013 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle sona erdirildiğini, fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından sona erdirildiğini, davacının mağaza yöneticisi olarak çalıştığını ve fazla çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 18.05.2013-05.08.2022 tarihleri arasında çalıştığı, tanık beyanlarından ücret ve eklerinin bordrolarda yazılı gibi olduğunun anlaşıldığı, son çıplak brüt ücretinin 7.767,90 TL olduğu, son bordroda ödenen izin alacağının mahsup edildiği, bakiye 150 günlük izin alacağı olduğu, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödendiği, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları puantaj olan dönem bakımından puantaj kayıtları, puantaj olmayan dönem bakımından ise tanık beyanları doğrultusunda hesaplandığı, davacının ödenmeyen alacakları olduğu ve iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesinin istifa nedeniyle son bulduğunu, kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, 2. Giydirilmiş ücret hesabının hatalı yapıldığını, "................ P" adı altındaki ödemenin ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin ödeme olduğunu, giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınamayacağını, kaldı ki bu ödemenin süreklilik arz eden bir ödemede olmadığını, 3. Tanıkların tüm çalışma dönemine ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını, 4. Davacının puantaj kayıtları altında el yazısı ise "alacak saatim yoktur" ikrarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, 5. Hafta tatili ve yıllık izin alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, giydirilmiş ücret ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin alacakları ve hesaplanmasına ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dâhil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ".......... P." adı altında yapılan ödeme giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınmış olup, davalı bu ödemenin ulusal bayram ve genel tatil alacağına ilişkin olduğunu savunmuştur. Davacıya ait bordrolarda; 2022/8. ay bordrosunda 3.911,18 TL "... P." adı altında ödeme yapıldığı görülmüş, diğer aylara ilişin bordrolarda ise bu ad altında başka bir ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır. Süreklilik arz etmeyen menfaatlerin, giydirilmiş ücretin tespitinde dikkate alınması mümkün olmayıp, yazılı şekilde giydirilmiş ücretin hesabında "... P." ücretinin de dâhil edilerek belirlenmesi hatalı olmuştur. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.