Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/7638 E. 2025/8581 K.

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI: 2023/1138 E., 2024/2359 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Samsun 1. İş Mahkemesi SAYISI: 2017/349 E., 2023/107 K. MAHKEMESİ: Samsun 4. İş Mahkemesi SAYISI: 2019/241 E., 2019/344 K. MAHKEMESİ: Samsun 2. İş Mahkemesi SAYISI: 2019/592 E., 2019/899 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı ... (Belediye) vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı ... (Bakanlık) vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı ... vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; müvekkilinin davalı Belediyenin alt işvereni olan Şirkette 1999 yılında çalışmaya başladığını, 2004 yılında davalı ... kadrosuna alındığını, bu çalışmalarının aralıksız olduğunu, belediyelerde ihtiyaç fazlası işçilerin istihdamının yeniden mevzuat ile düzenlenmesi üzerine 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (6111 sayılı Kanun) gereği davalı ... ile ilişkisi kesilerek Kasım 2011 tarihinden itibaren ... Müdürlüğü emrinde çalışmaya başladığını, ancak müvekkilinin alt işveren firmalarda geçen çalışmalarının ... Müdürlüğüne bildirilmediğini belirterek çalışma sürelerinin tespiti ile tespit edilen sürelerin çalışma sürelerine eklenmesini ayrıca bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumda ilk defa 2004 yılında geçici işçi olarak çalışmaya başladığını, 2011 yılında da 6111 sayılı Kanun gereğince diğer davalı Kuruma bütün mevcut hak ve alacaklarıyla devredildiğini, davacının kıdeme esas süreye ilave edilmesi istenilen çalışma dönemlerinde müvekkili Kurumun işçisi olmadığını, kıdeme esas süreye ilave talebine konu çalışmaların müvekkili Kurumun ihale mevzuatına göre ihale ile hizmet satın aldığı Şirketler nezdinde geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir. 2. Davacı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen çalışma döneminde davacı ile sözleşme imzalayan Şirketler ile idare arasında bir hukuki ilişkinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kıdeme esas hizmet sürelerinin davacı talebi gibi kabul edilmesine, bakiye kıdem tazminatı alacağının kabulüne, ulusal bayram ile genel tatil ve gece çalışması ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının kıdeme esas hizmet süresinin tespitine yönelik davasında herhangi bir hukuki yarar bulunmadığını, b. Davacı tarafça dava dilekçesinde muvazaa iddiasının söz konusu olmadığını, müvekkili Kurumca söz konusu Şirketler ile muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasından Kurumun hiçbir çıkarı bulunmadığını, c. Hizmet alımı yapılan Şirketler ile müvekkili Kurum arasında hiçbir hukuki ve organik bağ bulunmadığını, d. Müvekkili Kurumun resmî kurum niteliği de göz önüne alındığında mevzuata aykırı şekilde işçi temininin söz konusu olmadığını, e. Kurumun harçtan muaf olduğunu, ayrıca yargılama giderleri ve vekâlet ücretine ilişkin kararın da isabetli olmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesi reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının kıdeme esas çalışma süresinin tespitine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Davalı Bakanlığın Temyizi Yönünden Davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, B. Davalı Belediyenin Temyizi Yönünden Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.