Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6747 E. 2025/8098 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/6747
Karar No
2025/8098
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 52. Hukuk Dairesi SAYISI: 2022/3381 E., 2025/1249 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: ... ... 27. İş Mahkemesi SAYISI: 2019/402 E., 2021/493 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 06.02.2012-11.10.2019 tarihleri arasında proje uzmanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedilmesi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar, davaya cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden bildirilmeksizin feshedildiği, davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının kendi isteğiyle işi bıraktığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, 2. Bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, 3. Tanıkların davacıyla birlikte çok kısa süre çalıştıklarını, Mahkemece tanıkların davacıyla çalıştıkları dönem itibarıyla hesaplama yaptırılması ve buna göre hüküm kurulması gerektiğini, 4. Davacının yıllık izinlerini kullandığını, 5. Davacıya yapılan elden ödemelerin mahsubu gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/6747, K. 2025/8098, T. 20.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-6747-e-2025-8098-k-fcdc10c7a131