Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6746 E. 2025/6936 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/19 E., 2025/331 K. DAVA TARİHİ : 08.06.2016

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde tesisatçı olarak 07.09.2012 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 19.03.2014 tarihinde işin sona ermesi nedeniyle davalı işverenlikçe iş sözleşmesinin feshedildiğini, son aylık ücretinin net 1.500,00 USD olduğunu, bu ücrete ek olarak yol, yemek ve konaklama masraflarının işveren tarafından karşılandığını, davacının davalı Şirketin başta ... olmak üzene yurt dışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, davacının haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, ayda iki pazar hafta tatili yaptıklarını, davacının alacaklarının ödenmediği iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iki dönem çalışması olduğunu, son dönem çalışmanın davacı tarafça istifa ile sonlandırıldığını, ücretinin sosyal güvenlik kayıtlarından da anlaşılacağı üzere 1.350,00 TL olduğunu, davacının tüm hak alacaklarının ödendiğini, yurt dışında çalışan işçilerin asgari geçim indirimi alacağı talep etme hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli kararı ile; ispat yükü kendisinde olan davacı tarafça haklı nedenli iş sözleşmesinin feshedildiğinin ispatlanamadığı, yine yıllık izin kullandırıldığı ya da alacağının ödendiğine ilişkin belge sunulamadığı, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı ancak alacaklarının ödendiğinin ispatlanamadığı, asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin ispat yükünün davalıda olduğu, ancak davalı tarafça bu alacağın ödendiğinin de ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 12.06.2024 tarihli kararı ile; davacı tarafça iş bitimi nedeni ile verilen dilekçenin geçerli bir istifa dilekçesi olarak kabulünün mümkün olmadığı, yerleşik Yargıtay kararları uyarınca Türk mevzuatına göre Türkiye'de sigortalı gösterilerek yurt dışında çalıştırılan işçilerin gelirlerinden sigorta ve işsizlik primi yanında gelir vergisi de kesilmesi gerektiğinden Türkiye'de sigortalı gösterilen davacının asgari geçim indirimi alacağına hak kazanacağının kabul edildiği, hesaplanan kıdem tazminatından damga vergisi; ihbar tazminatından ise gelir vergisi ve damga vergisi kesintisi uygulandığı, diğer alacakların ise net ücret üzerinden hesaplandığı, davalı vekilince ücret tespitine itiraz edilmiş ise de davalı ... /Moskova-... Proje Müdürü N.A'nın Şirket kaşesi üzerine imzası bulunan Personel İşe Giriş Formu'nda davacının net ücretinin 1.500,00 USD olarak belirtilmiş olmasıyla ücretin davacı tarafça ispatlandığı sonucuna varıldığı gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 12.06.2024 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davacı işçi, yurt dışında çalıştığı ve ücretinden vergi kesintisi yapılmadığına göre davacının muaf tutulması gereken bir kısım da bulunmadığı, bu nedenle davacının asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, davacı işçinin net ücretine, yurt içinde çalışan işçiler gibi %14 oranında Sosyal Güvenlik Kurumu primi ve %1 oranında işsizlik primi eklenerek brüt ücret hesaplaması yapılamayacağı, davacının aylık çıplak net ücretinin 1.500,00 USD olarak belirlenmesinin dosya kapsamına uygun olduğu, ücretinin brütleştirilirken yalnızca %5 oranında genel sağlık sigortası primi eklenmek sureti ile sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İş sözleşmesinin davacı tarafından istifa ile sonlandırıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olmadığını, 2. Yurt dışında çalışan işçilerin asgari geçim indirimi alacağına yasal olarak hak kazanamayacağını, 3. Alacaklar hesaplanırken yasal kesintilerin yapılmadığını, 4. Hesaplamalara esas alınan ücretin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; yurt dışında çalışan işçinin asgari geçim indirimi alacağına hak kazanıp kazanamayacağı ile ücretin brütleştirilmesine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.