Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/6520 E. 2025/7768 K.

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2995 E., 2025/1450 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 8. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/114 E., 2023/234 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 25.04.1997-26.07.2018 tarihleri arasında satış müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin net 10.194,41 TL olduğunu, iş sözleşmesinin asılsız ve soyut ihbar mektubuna dayalı olarak haklı neden olmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla çalışma yaptığını, ramazan bayramlarında bir gün, kurban bayramlarında iki gün izin kullandığını, diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, hafta tatili hakkını tam olarak kullanamadığını, asgari geçim indirimi alacağını tam olarak tahsil edemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığını, davacının yönetici olarak istihdam edildiğini, görev ve sorumluluklarını gerektirir ücretin kendisine ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazamayacağını, fazla çalışma yaptığı zamanlarda karşılığı ücretin kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yıllık izinlerin kullandırıldığının ispat yükünün davalı işverende olduğu, davacının kıdemine göre 368 gün izin hakkının olduğu ve dosyaya sunulan izin belgelerinden 163 gün izin gününün mahsubu ile bakiye 205 gün izin alacağının bulunduğu, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının olduğu, çalışma saatlerini kendisinin belirlediği ve işveren vekili olduğuna dair dosya kapsamında bir veri olmadığı, fazla çalışma ücreti alacağı talep edebileceği ve fazla çalışma ücreti alacağının bulunduğu, iş sözleşmesinin fesih tarihinin 27.07.2018 olduğu, ıslah tarihi itibarıyla asgari geçim indirimi alacağının tamamının zamanaşımına uğradığı, bu nedenle dava dilekçesindeki taleple sınırlı olarak asgari geçim indirimi alacağının hüküm altına alındığı, davacının açtığı işe iade davasında ... İş Mahkemesinin 2018/681 Esas, 2019/641 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 2019/3797 Esas, 2019/3293 Karar sayılı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı ile kararın kesinleştiği, davalı işverence yapılan feshin haklı olduğu, davacının hafta tatili ücreti alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı işçinin, davalı işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı olarak feshedildiği, buna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğu, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddinde hata bulunmadığı, bakiye yıllık ücretli izninin hüküm altına alındığı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalı tarafından sunulan belgelere göre belirlendiği, davacının hafta tatili iznini kullandığı ve bakiye asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, feshin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı hususunda araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verildiğini, b. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabının eksik yapıldığını, Aselsan Denkasan kayıtları ile VIP ziyaret defteri kayıtları incelenerek dosyaya ibraz ettikleri listenin dikkate alınmadığını, c. Yıllık ücretli izin alacağının eksik hesaplandığını, dosyaya sunulan yıllık izin belgelerinin imzasız olduğunu, d. Davacının ücretine ilişkin istinaf değerlendirmesinin dosya muhteviyatına aykırı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının 19 yılı aşkın çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmadığına yönelik beyanının gerçek dışı olduğunu ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, b. Davacının yönetici olarak çalıştığını, mesai saatlerini kendisinin belirlediğini, fazla çalışma yaptığı zamanlarda ücretinin ödendiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin fesih şekli ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.