Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/3689 E. 2025/7149 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2024/593 E., 2024/34 K. DAVA TARİHİ : 24.11.2016

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 26.12.2014-27.12.2015 tarihleri arasında davalının ...'daki işyerinde elektrik formeni olarak net 2.900,00 USD ücretle 07.00-21.00 saatleri arasında olmak üzere haftanın 7 günü ve dinî bayramların ilk günü hariç tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, iş sözleşmesinin iş bitimi nedeniyle davalı tarafından feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 26.12.2014-25.12.2015 tarihleri arasında net 2.900,00 USD ücretle çalıştığını, davacı en az 1 yıl çalışmadığından kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının iş sözleşmesinin iş bitimi nedeniyle sona erdiğini, davacı tarafından davalıya ibraname verildiğini, davacının hesabına her ay varsa fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli kararıyla; davacının gerçek ücretinin net 2.900,00 USD olduğu, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği konusunda bir delil sunulmadığı, iş bitiminin fesih için haklı bir neden olmadığı, işveren tarafından ihbar öneli kullandırıldığının ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazandığı, tanık beyanlarına göre davacının 26.12.2014-15.12.2015 tarihleri arasında haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı ve karşılığının ödenmediği, davacının ayda iki kez hafta tatillerinde, dinî bayramlar hariç ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı karşılığının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 21.12.2023 tarihli kararı ile davacı iddiası, yaptığı iş, tanık beyanları ile davalı tarafın cevap dilekçesindeki beyanı dikkate alındığında davacının aylık ücretinin net 2.900,00 USD olduğuna yönelik İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu, davacının çalıştığı Ülke ile Ülkemiz arasında sosyal güvenlik anlaşması olmadığı gözetilerek brüt ücret belirlenirken %5 sigorta priminin dikkate alınmasının yerinde olduğu, yine kaldırma kararına uygun şekilde davacı alacaklarının hesaplandığı, alacakların dosya kapsamı itibarıyla ispatlandığı ve zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, dosya kapsamına göre davacının haftanın altı günü çalıştığının kabulü ile ispatlanamayan hafta tatili alacağının reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile ayda iki hafta tatilinde çalıştığının kabul edilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Gerekçeli kararda gerekçeye yer verilmeden sadece bilirkişi raporuna atıf yapılmasının adil yargılanma hakkına aykırı olduğunu, 2. Davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını, 3. Davacının ücret ve brüt ücreti ile giydirilmiş ücretinin hatalı belirlendiğini, 4. Davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağına hak kazanamadığını, 5. Kıdem ve ihbar tazminatının kabulü yönünde hüküm kurulmasının haksız olduğunu, 6. En az %50 oranında indirim uygulanması gerektiğini, 7. Tüm alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hafta tatili ücretinin ispatına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.