Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/3004 E. 2025/7001 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/581 E., 2025/136 K. DAVA TARİHİ : 21.12.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/490 E., 2023/954 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.02.2020-18.07.2020 tarihleri arasında davalı Şirketin .... Projesinde mekanik tasarım mühendisi olarak 4.000,00 USD aylık ücretle çalıştığını, ücretlerinin eksik ve bölünerek ödendiğini, Ramazan ayında yemekhanenin kapalı olması nedeniyle yemek verilmediğini, normal mesainin 08.00-18.00 saatleri arasında olmasına rağmen haftanın 7 günü ulusal bayram ve genel tatili günleri de dâhil 08.00-19.30/20.00 saatleri arasında çalışıldığını, hafta tatillerinde izin kullanılmadığını ileri sürerek ücret, yemek ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 08.02.2020 tarihinden itibaren müvekkili Şirkette mühendis olarak çalışmaya başladığını, davacının hâla müvekkili Şirkette sigortalı olarak çalışmakta olduğunu, iş sözleşmesinin feshinin söz konusu olmadığını, davacının tüm maaş ödemelerinin yapıldığını, dava dilekçesinde belirtilen ücret tutarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili Şirketin çalışanlarına yemek ücreti ödemesi yapmadığını, buna ilişkin de bir taahhütte bulunulmadığını, Kuveyt'te cuma ve cumartesi günleri hafta tatili izninin kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde davacının tüm personel gibi izin kullandığını, davacının çalıştığı süre içerisinde fazla çalışma yapmadığını, yaptığı iş ve konumu itibarıyla kendi çalışmasını kendisinin belirlediğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta, davacının 08.02.2020-18.07.2020 tarihleri arasında olmak üzere 5 ay 11 gün süreyle davalı Şirketin alt işveren olduğu işyerinde davalı Şirket nezdinde çalıştığı, bu hâliyle davalı Şirketin alt işveren olduğu ve davaya konu taleplerden sorumlu olduğu, ispat yükü altında olan davalı işverenin hüküm altına alınan ücret alacağının ödendiğini kanıtlayamadığı, buna karşın davacının bilirkişi raporunda belirtilen çalışma düzeni içinde fazla çalışma yaptığını, bir kısım ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını tanık beyanlarıyla ispatladığı, hükme esas alınan bilirkişi tarafından anılan alacaklar için yapılan tespit ve hesaplamalarda dosya kapsamına ve yasaya aykırı bir yön saptanmadığı, öte yandan faiz başlangıç tarihinde talep aşımı ve davalı aleyhine hata bulunmadığı, dosya kapsamında yer alan beyan, bilgi ve belgelerden anlaşıldığı, Mahkemenin dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre davalı vekilinin karara karşı ileri sürdüğü istinaf itirazları kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İlk Derece Mahkemesince ücret yönünden verilen kararın hakkaniyete aykırı olduğunu, 2. Davacının 3 ay ... Firmasında çalıştığı hâlde müvekkili Şirketten ücret istediğini, 3. Davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunduğu yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, 4. Davacı tarafın fazla çalışma alacağının bulunmadığını, 5. Sadece tanık beyanlarına dayanılarak verilen kararların hukuki güvenirliliği bulunmadığını, 6. Mahkeme tarafından aldırılan bilirkişi raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, 7. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından müvekkili aleyhine mükerrer olacak şekilde nispî karar ve ilâm harcına hükmedildiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının talep ettiği ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ve harca ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.