Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2025/1056 E. 2025/6467 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/1056
Karar No
2025/6467
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2962 E., 2024/3638 K. DAVA TARİHİ : 22.07.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/273 E., 2024/36 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait ... Havalimanı inşaatı yapımı işyerinde demir ustası olarak çalıştığını, net 473,00 Kuveyt dinarı (KWD) ücret aldığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davalı Şirketin ...Havalimanı inşaatı şantiyesinin bulunmadığını, davacının davalı işyerinde bir çalışması olmadığını, davacının çalışmasının ... Şirketinde gerçekleştiğini, Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile Kuveyt Devleti arasında iş gücü değişimi hakkında anlaşma imzalandığını, işçi işveren arasındaki uyuşmazlıkların Kuveyt kanunlarına göre Kuveyt'te çözümlenmesi gerektiğini, davacının beyan ettiği çalışma saatlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı Şirketin davacının işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, dava konusu uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulandığı, davanın süresi içinde açıldığı, davacının havaalanında bulunan işçilerle beraber işe çıkmadığı ve bu hususta tutulan tutanaklar sonucunda haklı olarak iş sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiği kanaatine varılarak kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiği, davacının yıllık ücretli izin ve ücret alacağı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının bulunduğu hafta tatili bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alacağın zamanaşımına uğramadığı, husumet itirazının yerinde olmadığı, dava dilekçesi ile davalı işyerindeki işçilerin işverence toplu olarak işten çıkarıldığının ileri sürüldüğü, davalı yanca hatırlatılmış olmasına rağmen iş görme ediminin 14.04.2020 tarihine kadar yerine getirilmiş olmasına göre 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-(h) hükmüne dayanılarak haklı nedenli fesih yapıldığının savunulduğu; iddia, cevap, dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından Kuveyt İş Kanunu’nda belirtilen kurallara uygun bir şekilde sona erdirilmediği, anılan Kanun'un 41/b-(5) hükmünde tanımlı olduğu şekilde, birden çok defa işverenin talimatlarına uymadığının ispatlanamadığı, tek tutanağın usulüne uygun olmadığı gibi tanık anlatımları uyarınca pandemi sebebiyle yapılan işveren feshi olduğunun ve haklı nedene dayanmadığının, ayrıca davacıya ihbar öneli verildiğinin ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davacının Kuveyt hukukuna göre kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı; Kuveyt hukukunda net/brüt ayrımı olmadığı, bu nedenlerle fazla çalışma alacağı hesabında aylık ücretin 240 saate bölünmesi gerektiği gözetilmeksizin yapılan hesabın hatalı olduğu, resen yapılan hesaplamada fazla çalışma alacağının bulunmadığı, aylık ücretin 30'a bölünmek suretiyle yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacak hesabına esas yevmiyenin belirlenmesi gerektiği, ücret ile yıllık ücretli izin alacağında ve ihbar tazminatında faiz yönünden davacı talebiyle bağlı kalınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının alacaklarından davalının sorumlu olmadığını, 2. İş sözleşmesi işverence devamsızlık nedeniyle feshedildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, 3. Davacıya iş sözleşmesinin sona ermesi sonrasında "diğer ödemeler" açıklamasıyla ödenen miktarın yıllık ücretli izin alacağından mahsup edilmesi gerektiğini, 4. Çalışılmayan günlere ilişkin ücret ödemesi yapılması gerektiği yönündeki kabulün hatalı olduğunu, 5. Kuveyt hukuku mevzuatında alacak kalemlerine işletilecek faiz ile ilgili herhangi bir yasal düzenleme bulunmamakla beraber Mahkeme tarafından bu hususun araştırılmadığını, Kuveyt Devletinin yönetim şekli göz önüne alındığında faiz hükmünün bulunmamasının doğal olduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının alacaklarından davalı Şirketin sorumlu olup olmadığı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı, ücret alacağının bulunup bulunmadığı, mahsup ve faiz konularına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/1056, K. 2025/6467, T. 17.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2025-1056-e-2025-6467-k-7d7f310df17b