Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2012/15241 E. 2012/34132 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı Haziran 20 08... .08.2010 tarihleri arasında işletme direktörü olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından 26.08.2010 tarihinde iş sözleşmesinin 4857 Sayılı Yasa 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiğini, feshin haklı ve geçerli olmadığını iddia ederek işe iadesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı; davacının işletme direktörü olup işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili pozisyonunda olduğundan iş güvencesi kapsamı dışında kaldığını, ayrıca davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, davacının otel müşterisinden aldığı 4.000 Euro’yu şirket kayıtlarına intikal ettirmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 01.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K). Somut olayda davacı davalı şirkete ait otelin işletme direktörü olarak çalışmaktadır. Davacı 06.02.2010 tarihinde bir müşteriden 01.08.2010 tarihinde yapılacak düğün için kaparo olarak 4.000 Euro almış, fakat daha sonra düğün müşteri tarafından iptal edilmiştir. Davacı parayı aldığı sırada 4.000 Euro’nun 2.200 Euro’sunu kaparo olarak düğün organizasyonunda görev alacak kişilere vermiştir. Davacı kalan 1.800 Euro’yu ise otel banket görevlisine verdiğini belirtmiştir. Davacı yargılama sırasında 2.200 Euro’yu verdiğini ispatlamasına rağmen 1.800 Euro’yu otel görevlisine teslim ettiğine dair delil sunmamıştır. Davacı 4.000 Euro’yu aldığını kabul ettiğine göre bunun tamamının kendisinden çıktığını ispat yükü de davacıdadır. Davacı kalan 1.800 Euro paranın kendi üzerinde kalmadığını, otel banket görevlisine verdiğini ispatlayamamıştır. Ancak haklı feshin süresinde yapılıp yapılmadığı dosya kapsamında açık olmamakla birlikte bu husus ileride açılması muhtemel tazminat davasında tartışılabileceğinden, feshin her halükarda geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile; 1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Davanın REDDİNE, 3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 64.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.