Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/27937 E. 2012/38944 K.

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 21.12.1988 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, bu sırada iş yerinin isminin ... A.Ş. olduğunu, uzun süre çalıştıktan sonra 31.12.2000 tarihinde kıdem tazminatı ödenerek işten çıkartıldığını, daha sonra 10.04.2001 tarihinde tekrar işe alındığını ve 30.12.2001 tarihinde tekrar işten çıkartıldığını, 11.03.2002 tarihinde tekrar işe alındığını ve 31.07.2002 tarihinde yeniden işten çıkartıldığını, işyerinin isminin 01.08.2002 tarihinden itibaren ... olarak değiştirildiğini ve müvekkilinin tekrar 01.08.2002 tarihinden itibaren ara vermeden yeniden işe girişinin yapıldığını, davacı müvekkilinin bu tarihten itibaren devamlı çalıştığını, 06.01.2008 tarihinde yine kıdem tazminatının ödenerek işten çıkartıldığını, ancak kıdem tazminatı hesabının sadece son çalışma süresine göre yapılarak ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacı işçinin 31.12.2000 tarihinde ve 06.01.2008 tarihinde iş akdinin feshedilmesine bağlı olarak kıdem tazminatının ödendiğini, işverence kıdem tazminatının ödenmiş bulunmasının önceki dönemin tasfiye olduğunu gösterdiğini, şirket ile davacı arasında 10.04.20 01... .12.2001 dönemlerini kapsayan süresi belirli hizmet sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmelerin sürenin bitimi itibarı ile kendiliğinden sona erdiğini, süresi kendiliğinden sona eren sözleşmenin işçiye kıdem hakkı sağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fasılalı olmakla birlikte toplam 6784 gün hizmet süresi olduğu, işin devamı niteliğindeki ara vererek yeniden işe almalarda işçinin aleyhine tazminat hesabında kesintiye gidilemeyeceği, 1475 sayılı iş kanununun 14. maddesine göre işçilerin kıdemlerinin çalışılan tüm süreler üzerinden dikkate alınacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin çalışma dönemlerine ilişkin alacaklarıyla ilgili hesaplamalarına esas sayılan ve gerekçeli kararda itibar edilen bilirkişi raporunun denetime elverişli şekilde olmaması, davalının haklı temyiz gerekçelerine esas olacak karışıklıklara sebebiyet verecek çelişkiler içermesi ve bu çelişkilerin gerekçeli kararda tekrar edilerek tasfiye edilen çalışma dönemlerine ilişkin ödemelerin yasal faizleriyle düşümünün yapılmaması hatalıdır. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan hususlara açıklık getirecek ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde denetime elverişli ek bilirkişi raporunun aldırılarak sonuca ulaşılması ve gerekçeli kararda belirtilen çelişkilerin giderilmesi gerekmektedir. Bu itibarla yazılı şekilde verilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.