Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/19751 E. 2012/33119 K.

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesini hafta tatili, bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmemesi gerekçesiyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile hafta tatili, bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Yıllık izin ücretine uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir. Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.20 08... /30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Somut olayda, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, sunulan delillerden davacının iş akdini haklı nedenlerle sona erdirdiği anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yılık izin alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat fazi uygulanması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.370 ve geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK 436/2 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasının yıllık izin alacağını düzenleyen 3. bendinin tamamen silinerek yerine; " 906,78 TL yıllık izin alacağının temerrüt tarihi olan 17.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal fazi ile birlikte davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine," bendi yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.