Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2026/1243 E. 2026/4953 K. – Cinsel Saldırı

Konu: Cinsel Saldırı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1243
Karar No
2026/4953
Karar Tarihi
Konu
Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/523 E., 2025/697 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mağdurenin yanına yatarak göğüslerine dokunmak, cinsel organını mağdurenin kalçasına dokundurmak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, bozma ilamında olay günü aynı evde bulunan kişilerin de dinlenmesine karar verilmesine rağmen Mahkemece bu hususun yerine getirilmediğine, dosyada mağdure beyanı dışında delil olmadığına, şikayetin yaklaşık bir ay sonra yapıldığına, sanığın olayın hemen öncesinde mağdurenin ablasıyla kavga yaşadığına, verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdure ve tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdurenin göğüslerine dokunmak, cinsel organını kalçasına dokundurmak şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaası usule uygun olduğundan Tebliğname'deki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2026/1243, K. 2026/4953, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2026-1243-e-2026-4953-k-585d694511e8