Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2025/10523 E. 2026/4771 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/10523
- Karar No
- 2026/4771
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/308 E., 2025/421 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında mağdurenin göğüslerini ve cinsel organını okşamak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası ............in kovuşturma evresinde alınan 12.02.2015 günlü Mahkeme ifadesinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Suç tarihinde mağdureyi on beş yaşından büyük zanneden sanığın mağdurenin rızasıyla mağdureyi öptüğü, göğüslerine, kalçalarına ve vücudunun diğer bölgelerine dokunduğunun kabulü karşısında, sanık hakkında atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi, Dairemiz tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
IV. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "TCK'nın 30/1, CMK'nın 223/2-c" ibarelerinin karardan çıkartılarak yerine 'TCK'nın 30/1, CMK'nın 223/2-a" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.05.2026 tarihinde karar verildi.